Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 września 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 191/11 odrzucające zażalenie Z. W. na postanowienie z dnia 9 sierpnia 2011 r. oddalające wniosek Z. W. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krystyny Tomaszewskiej w sprawie ze skargi Z. W., E., J. i J. L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Pismem z dnia 297 września 2013 r. E. L., J. L. i J. L. wnieśli zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wskazana wyżej ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą wydania. Wobec tego zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2013 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 180 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.