Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 października 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1063/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę P. K. (dalej "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu (dalej "SKO") z dnia 30 maja 2023 r., w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w związku z brakami formalnymi skargi, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z 30 sierpnia 2023 r., pełnomocnik skarżącego – adwokat - został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez:
- - nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego;
- - złożenie pełnomocnictwa;
- - podanie adresu skarżącego;
- - podanie PESEL skarżącego.
Nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego; podanie adresu skarżącego; podanie PESEL skarżącego – nastąpiło w terminie. Natomiast złożenie oryginału pełnomocnictwa dla adwokata – mimo prawidłowego wezwania Sądu, doręczonego pełnomocnikowi skarżącego dnia 8 września 2023 r., nastąpiło dopiero pismem z 19 września 2023 r., nadanym do WSA w Krakowie pocztą 19 września 2023 r., a zatem po terminie, biegnącym dla skarżącego i jego pełnomocnika od dnia 8 września 2023 r. Zatem brak formalny skargi, w postaci braku oryginału pełnomocnictwa dla adwokata, nie został, w ocenie Sądu, uzupełniony w terminie.
Od powyższego postanowienia zażalenie złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia kosztów postępowania. Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia:
- 1. art. 141 § 4 oraz 3 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 45 ust 1 Konstytucji RP poprzez niewyjaśnienie w postanowieniu, z jakich powodów sąd uznał, iż złożone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przez WSA w Krakowie oraz NSA w Warszawie nie wywołuje skutków prawnych. Ponadto sąd nie wyjaśnił jak przesłać oryginał pełnomocnictwa znajdujący się już w aktach sprawy.
- 2. art. 141 § 4 oraz 3 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku art, 45 ust 1 Konstytucji RP poprzez zastosowanie najbardziej drastycznego środka w postaci odrzucenia skargi, w sytuacji, w której skarżący złożył pełnomocnictwo, którego oryginał winien zostać dołączony do skargi i tym samym musi znajdować się w aktach sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Należy przypomnieć również, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a.).
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kluczowe znaczenie ma pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 22 września 2023 r. (k. 32 akt sądowych), w którym organ wskazał, że pełnomocnictwo udzielone przez P. K. dla adw. T. C. (do reprezentacji przed WSA w Krakowie i NSA) zostało przesłane do Sądu za pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r. i zgodnie ze spisem znajduje się w aktach administracyjnych pod pozycją 41-43.
Sąd I instancji dysponując tym pismem i posiadając oryginał pełnomocnictwa we wskazanych przez organ aktach, nie wziął go pod uwagę i 6 października 2023 r. odrzucił wniesioną skargę z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci oryginału pełnomocnictwa.
Powyższe stanowisko jest błędne i należy uznać, że Sąd wydając zaskarżone postanowienie dysponował prawidłowo złożonym pełnomocnictwem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie, zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.