Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 stycznia 2015 r. H. J. i S. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy Szczawin Kościelny z dnia [...] października 2014 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i przekazano sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę z tego powodu, że w ustawowym terminie nieuzupełniono jej braków formalnych w postaci nadesłania 18 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącym w dniu 24 kwietnia 215 r.
W dniu 30 kwietnia skarżąca H. J. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że w przesyłce, której znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i odpis odpowiedzi na skargę, brak było wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 18 egzemplarzy skargi. O obowiązku uzupełnienia braków formalnych dowiedziała się w dniu 24 kwietnia 2015 r. tj. kiedy doręczono jej odpis postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w aktach sprawy znajdują się odpowiedniki pism, jakie wysłano do skarżącej. Na karcie 15 akt sądowych znajduje się wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z adnotacją pracownika sekretariatu "przekazano na biuro podawcze dn. 18 marca 2015 r." Ponadto skarżąca osobiście pokwitowała odbiór przesyłki zawierającej również wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zawarta była bowiem adnotacja, co zawiera przesyłka. Na dokumencie tym, w rubryce rodzaj przesyłki widnieje, że zawiera ona "wezw. braki (odpisy sk.) + wezw. wpis + dor. odp. na skargę + pouczenie". Choć pracownik sekretariatu skrótowo wpisał zawartość przesyłki, jednak nie budzi wątpliwości, że powinna ona zawierać co najmniej 4 pisma. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism.
W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić.
W ocenie Sądu to w interesie skarżącej leżało sprawdzenie zawartości przesyłki z adnotacją, poczynioną przez nadawcę na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru. W przypadku stwierdzenia ewentualnych braków doręczonej przesyłki, bądź jakichkolwiek wątpliwości co do zawartości przesyłki, strona dbająca należycie o swoje interesy winna fakt taki niezwłocznie zgłosić Sądowi. W przeciwnym wypadku bowiem, w sytuacji uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, naraża się na zarzut braku dochowania należytej staranności. Sąd podniósł również, że drugi ze skarżących, z którym H. J. została wezwana do usunięcia solidarnie braków formalnych skargi, nie zgłaszał, by w przesyłce brakowało któregoś z dokumentów.
Pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2015 r. wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
Badając przesłankę braku winy w uchybieniu terminu, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Okoliczności przedstawione przez skarżącą we wniosku nie uprawdopodabniają braku jej winy w uchybieniu terminu i zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Własnoręczny podpis odbioru przesyłki pocztowej jest potwierdzeniem okoliczności faktycznego jej otrzymania i prowadzi do domniemania prawidłowego doręczenia zawartych w niej dokumentów opisanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki (por. postanowienie NSA z dnia19 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 2285/10). Dodatkowo należy zauważyć, iż skarżąca w jakikolwiek sposób nie uprawdopodobniła braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w przesyłce sądowej z dnia 18 marca 2015 r.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.