Uzasadnienie
Wspólnota Mieszkaniowa "W." w B. wniosła skargę na postanowienie Wojewody Pomorskiego z 5 października 2015 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Starosty Bytowskiego z [...] czerwca 2015 r. zezwalającej na realizacje inwestycji drogowej.
Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału II WSA w Gdańsku z dnia 28 października 2015 r. skarżąca Wspólnota została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie jej dwóch egzemplarzy odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do złożenia kopii uchwały z [...] sierpnia 2015 r., nr [...] celem wykazania sposobu reprezentacji Wspólnoty.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 2 listopada 2015 r. (zpo k. 10 akt). Skarżąca w terminie uiściła wpis oraz przedstawiła uchwałę z [...] sierpnia 2015 r. o powołaniu jednoosobowego Zarządu Wspólnoty w osobie W. K. Nie zostały natomiast złożone odpisy skargi.
Skarżąca w piśmie z dnia 12 listopada 2015 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie jej odpisów.
Postanowieniem z 27 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 23 lutego 2016 r., sygn. akt II OZ 181/16 oddalił wniesione zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 marca 2016, sygn. akt II SA/Gd 616/15 odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej "W." w B. i zwrócił jej uiszczony wpis od skargi. Sąd wskazał, że Wspólnota mimo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi m.in. poprzez nadesłanie jej dwóch egzemplarzy odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, doręczonego jej w dniu 2 listopada 2015 r., w wyznaczonym do tego terminie 7 dni nie uzupełniła braku. W związku z tym skargę posiadającą braki formalne należało odrzucić zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
Wspólnota wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości. Zarzucono, że Sąd dopuścił się naruszenia art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. bowiem uznał, na kanwie niniejszej sprawy, że "nie być zaistniała przesłanka warunkująca zastosowanie instytucji odrzucenia skargi dekodowana z regulacji art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. co stanowiłoby zamknięcie drogi sądowej a co za tym idzie naruszałoby podstawowe zasady i swobody obywatelskie". Stwierdzono, że odrzucono skargę w sytuacji braku przeszkód do nadania jej biegu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.).
W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie w wyznaczonym do tego terminie na wezwanie sądu braków formalnych skargi prowadzi do jej odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 407/08 oraz M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, Komentarz do art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 249).
Wbrew temu co podnosi w zażaleniu skarżąca Wspólnota Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a Skoro do skargi nie dołączono jej odpisów dla doręczenia ich stronom postępowania (art. 47 § 1 P.p.s.a.), to należało wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. do nadesłania dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Jednak Wspólnota po doręczeniu jej w dniu 2 listopada 2015 r. powyższego wezwania w przewidzianym do tego terminie uzupełniła braki tylko w zakresie wpisu i uchwały wskazującej sposób jej reprezentacji. W tych okolicznościach uznać należało, że brak skargi nie został usunięty i podlegała ona odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. W żaden sposób nie można podważać faktu, że skarga nie posiadała braków uniemożliwijących nadanie jej dalszego biegu.
Wydawać się może, że brak jednego odpisu skargi jest brakiem nieistotnym co uzasadniałoby twierdzenie, że jego nieusunięcie w terminie nie powinno skutkować odrzuceniem skargi. W tym zakresie w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, iż "Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".
W oparciu o powyższe rozważania uznać należało, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.