Uzasadnienie
M. i J. N. pismem z dnia 30 marca 2005 r. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia l marca 2005 r., nr [...], którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Bielska-Białej z dnia 23 listopada 2004 r. w części dotyczącej wyliczenia wielkości opłaty legalizacyjnej za samowolnie wybudowany obiekt i ustalono wielkość tej opłaty na kwotę 5 859,37 zł. W skardze tej skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując w uzasadnieniu, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest przedstawienie we wniosku okoliczności uprawdopodobniających, iż w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków; o czym mówi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a.
Na powyższe postanowienie Sądu M. i J. N. wnieśli pismem z dnia 15 czerwca 2005 r. zażalenie, w którym wskazali, że wysokość opłaty legalizacyjnej jest "niewspółmierna do wartości budowli (jest jej równa) i zagraża podstawowym interesom życiowym skarżącego oraz pozostającej na jego utrzymaniu rodziny", a zatem wykazano niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu bierze pod uwagę okoliczności określone w art. 61 § 3 ppsa. Wnioskodawca zaś powinien tak uzasadnić i uprawdopodobnić swój wniosek (przedstawić stosowne dokumenty), aby nie budził on wątpliwości, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem w niniejszej sprawie, skarżący ograniczyli się w skardze tylko do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, w żaden sposób go nie uzasadniając. W takim stanie rzeczy Sąd I instancji, nie mógł podjąć innego rozstrzygnięcia. Argumentacja podniesiona w zażaleniu w większości dotyczy przedmiotu skargi i nie może być brana pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Dopiero w ostatnim akapicie zażalenia skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonego postanowienia zagraża podstawowym interesem życiowym skarżących i ich rodziny, jest to zbyt późno i nie zostało to w żaden sposób udokumentowane.
Niniejsze rozstrzygnięcie nie zamyka jednak ostatecznie skarżącym możliwości ponownego ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący mogą ponowić swój wniosek, jednak powinni pamiętać o dostatecznym uzasadnieniu go i przedstawieniu stosownych dokumentów, obrazujących ich stan majątkowy, dochody, stan rodziny itp., aby uwiarygodnić swoje twierdzenie, że wykonanie zaskarżonego postanowienia stanowi zagrożenie dla bytu ich rodziny.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.