Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 456/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego, wskazując, że strona skarżąca, pomimo wezwania skierowanego do niej na ręce pełnomocnika o uzupełnienie braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego, nie zastosowała się do tego wezwania. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na treści art. 58 § 1 pkt 3 i art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."
Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła strona skarżąca, podnosząc, że do chwili obecnej pełnomocnik nie otrzymał stosownego wezwania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Obowiązek w tym zakresie ciążący na pełnomocniku strony i znajduje swoje potwierdzenie w normie prawnej wynikającej z art. 37 § 1 p.p.s.a. Jednak z uwagi na treść art. 46 § 3 p.p.s.a. czynność złożenia pełnomocnictwa ma nie tylko wymiar obowiązku lecz także jest elementem wymagań formalnych dla pisma procesowego strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spełnienie takiego wymogu pisma jest zatem warunkiem jego skutecznego wniesienia. W innym wypadku zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarga co do której pomimo wezwania nie uzupełniono braków formalnych skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego wraz ze skargą nie złożył wymaganego pełnomocnictwa. Aby sąd administracyjny mógł nadać bieg skardze nie mogą istnieć ku temu przeszkody procesowe, do których zalicza się m.in. brak pełnomocnictwa procesowego. Z tego względu w tej sprawie zarządzeniem z dnia 29 lutego 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone do rąk własnych pełnomocnika skarżącego w dniu 5 marca 2016 r. A zatem do dnia 14 marca 2016 r. przysługiwał stronie skarżącej termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Jednak strona skarżąca w tej sprawie nie wykonała ww. wezwania, dlatego Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę z tej przyczyny, że w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Trudno w ogóle polemizować z argumentacją zawartą w zażaleniu, że pełnomocnik skarżącego nie otrzymał stosownego wezwania z Sądu, skoro na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. wezwanie widnieje podpis pełnomocnika i data, w której odebrał przesyłkę osobiście.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.