Postanowienie NSA z 12 sierpnia 2005 r., II OZ 741/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 sierpnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 kwietnia 2005r., sygn. akt 3/II SA/Ka 2469/02

Sprawa

w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 22 sierpnia 2002r., Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maria Rzążewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z 26 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek J. F. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z 8 grudnia 2004r. oddalającego skargę J. F. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 22 sierpnia 2002r. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że powyższy wniosek był spóźniony, ponieważ skarżący nie dochował terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

J. F. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że wniesienie w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie było możliwe, albowiem nie wiedział na jakim etapie znajdowało się postępowanie. Został mu bowiem przyznany pełnomocnik z urzędu, którego nazwiska nie znał i cała korespondencja była wysyłana do tego pełnomocnika. Pełnomocnik ten również nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione i winno zostać oddalone.

Na podstawie art. 87 § 1 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi.

Jak wynika z akt sprawy już po wydaniu wyroku z dnia 8 grudnia 2004r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wskazanie nazwiska adwokata zastępującego go w sprawie oraz o udzielenie informacji, na jakim etapie znajduje się postępowanie z jego skargi. W piśmie doręczonym skarżącemu 25 lutego 2005r. Sąd I instancji poinformował skarżącego o osobie ustanowionego w sprawie pełnomocnika oraz o treści wydanego orzeczenia. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

Sygn. akt. II OZ 741/05 wyroku z dnia 8 grudnia 2004r. został przez skarżącego złożony w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach dnia 1 kwietnia 2005r.

Z zestawienia dat poszczególnych czynności wykonywanych przez Sąd i skarżącego wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia winien być wniesiony przez J. F. znacznie wcześniej, niż to miało miejsce. Skarżący uzyskał bowiem informację o treści orzeczenia wydanego w sprawie z pisma przesłanego przez Sąd i doręczonego mu 25 lutego 2005r. W tym stanie rzeczy, zgodnie z wymogami cyt. art. 87 § 1 ustawy wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia winien być przez skarżącego nadany lub złożony w sądzie najpóźniej 4 marca 2005r.

Okoliczność nieznajomości faktu rozpoznania sprawy, powoływana przez skarżącego jako przyczyna uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała więc 25 lutego 2005r., a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w Sądzie 1 kwietnia 2005r. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 88 ustawy słusznie orzekł o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu, który był spóźniony.

Powoływane przez skarżącego okoliczności dotyczące nieinformowania go przez Sąd o czynnościach podejmowanych w sprawie, w tym o osobie ustanowionego w niej adwokata stanowią okoliczności, które mogą być brane pod uwagę przy ustalaniu winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czyli na etapie merytorycznego rozpoznawania jego wniosku o przywrócenie terminu, do którego nie doszło w związku z jego spóźnionym wniesieniem, skutkującym jego odrzuceniem. Nie podlega też ocenie w tym postępowaniu prawidłowość wykonywania obowiązków przez ustanowionego skarżącemu pełnomocnika z urzędu.

Zawarty w zażaleniu wniosek o wznowienie postępowania winien być rozpoznany przez Sąd I instancji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ustawy Naczelny Sad Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.