Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządzeniem z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 621/09, pozostawił bez rozpoznania złożony przez M. K. wniosek o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nienadesłanie w wyznaczonym terminie wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz przedstawienia dokumentów źródłowych wymaganych dla oceny sytuacji finansowej i materialnej skarżącego.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że z uwagi na zwrócenie się przez M. K., działającego przez pełnomocnika W. K., o przyznanie mu prawa pomocy, przesłano pełnomocnikowi skarżącego formularz PPF celem jego wypełnienia przez wnioskodawcę i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie nadesłano formularz wniosku wypełniony na nazwisko pełnomocnika i podpisany przez niego. Wobec powyższego referendarz pozostawił wniosek ten bez rozpoznania.
Na skutek złożonego przez skarżącego sprzeciwu, Sędzia sprawozdawca zarządzeniem z dnia 18 marca 2010 r. ponownie zarządził doręczenie pełnomocnikowi wnioskodawcy urzędowego formularza PPF z wyraźnym wskazaniem, że powinien go wypełnić wnioskodawca i nadesłać do Sądu w terminie 14 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponadto wezwano pełnomocnika wnioskodawcy do nadesłania określonych dokumentów źródłowych.
W piśmie z dnia 26 kwietnia 2010 r. pełnomocnik wnioskodawcy oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy i jednocześnie uiścił wpis od skargi.
Z uwagi zatem na powyższe, a zwłaszcza mając na względzie okoliczność, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, na mocy art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd I instancji pozostawił wniosek bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie M. K. wniósł o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, zaś wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący dwukrotnie był informowany o konieczności wypełnienia przesłanego mu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, przy czym pierwsze wezwanie skutkowało jedynie nadesłaniem formularza wypełnionego na nazwisko pełnomocnika skarżącego. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby przesłany został formularz PPF wypełniony na nazwisko skarżącego, w związku z czym zachodziły podstawy, aby pozostawić wniosek bez rozpoznania.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.