Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w wyniku złożenia przez skarżącego sprzeciwu od postanowienia Sądu z dnia 30 marca 2005 r., oddalił wniosek E. S. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący (z uwagi na przedmiot sprawy) korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych wobec czego jego wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy. Oddalając wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu Sąd wskazał, że skarżący pomimo niskich dochodów korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed organami administracji.
Sąd wskazał także, iż skarga E. S. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 lutego 2005 r. z uwagi na niewyczerpanie służących w postępowaniu administracyjnym środków odwoławczych, a skarga kasacyjna nazwana błędnie "zażaleniem" została również wniesiona przez pełnomocnika skarżącego - adwokat K. B.. Z tych względów Sąd I instancji uznał, że skarżący jest w stanie samodzielnie ponieść koszty pełnomocnika z wyboru i nie zachodzą podstawy do ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Na powyższe postanowienie E. S. wniósł zażalenie, w którym podniósł, że znaczną część uzyskiwanego wspólnie z żoną dochodu przeznaczają na leczenie w związku z czym nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r. wydaną w postępowaniu wszczętym z urzędu przez organ w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego
Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach z dnia 3 marca 2003 r., nr [...]. Wskazać należy, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest postępowaniem w nowej sprawie, wobec czego decyzja wydana w tym postępowaniu przez organ, który wszczął postępowanie jest decyzją organu I instancji. Od decyzji tej zatem, stosownie do obowiązującej zasady dwuinstancyjności postępowania sądowoadministracyjnego (art. 15 Kpa), przysługuje odwołanie do organu II instancji, jakim jest w tej sprawie Główny Inspektor Sanitarny. Ponieważ skarżący zaskarżył decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach, czyli decyzję pierwszoinstancyjną – skarga na tą decyzję, jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania toku instancji została odrzucona, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a. W tej sytuacji, skoro skarga Eugeniusza Stawczyka jest niedopuszczalna; należy uznać, że nie zachodzą podstawy do ustanowienia pełnomocnika z urzędu, szczególnie wobec faktu, iż skarżący korzystał w postępowaniu z pomocy ustanowionego przez siebie pełnomocnika.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.