Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 26 stycznia 2006r., sygn. akt II SAB/Lu 75/05 odrzucił skargę kasacyjną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta Lublina, reprezentowanego przez radcę prawnego, od wyroku tego Sądu z dnia 24 listopada 2005r. Skarga kasacyjna nie została bowiem opłacona.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 6 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) podlega wpisowi stałemu w wysokości 100 złotych. Skoro strona wnosząca skargę kasacyjną była reprezentowana przez radcę prawnego, a sama skarga kasacyjna podlega opłacie stałej, to wobec nieuiszczenia wpisu, skargę kasacyjną należało odrzucić bez wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Na powyższe postanowienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta Lublin złożył zażalenie, w którym podniósł, iż wpis od skargi kasacyjnej nie ma charakteru wpisu stałego. Ponadto zarzucił naruszenie przepisu § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wymogi ustawowe dotyczące skargi kasacyjnej, która jest środkiem zaskarżenia sformalizowanym, obejmują między innymi sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy (art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do art. 221 powołanej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W odniesieniu do argumentów zawartych w zażaleniu, kwestionujących "stały" charakter wpisu, wskazać należy, iż w myśl zaś art. 230 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 231 tej ustawy nie nasuwa wątpliwości, kiedy pobiera się wpis stały: mianowicie w sprawach innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. odsyłając do wysokości wpisu od skargi, nawiązuje również do charakteru tego wpisu, czy jest on stały, czy stosunkowy.
W konsekwencji należy uznać, że wpis należny od skargi kasacyjnej (w której przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne), jak również ściśle oznaczony przez ustawodawcę stały ułamek jego wysokości, ma charakter wpisu stałego. Kryterium stałego charakteru wpisu odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo, lecz również taka opłata, która stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość. Na tle regulacji znajdującej zastosowanie w niniejszej sprawie konieczne jest wprawdzie przeprowadzenie operacji rachunkowej, polegającej na podzieleniu określonej liczby przez dwa, ale zauważyć należy, że wynik takiej operacji może być tylko jeden. Analogiczne stanowisko zajął zresztą Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym w zażaleniu postanowieniu z dnia 22 kwietnia 2004r., sygn. akt GSK 566/04, publ. Monitor Prawn. z 2004r. Nr 11,s. 489.
W odniesieniu do kolejnego zarzutu, iż nie zastosowano § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy natomiast podkreślić, że przepis ten dotyczy jedynie skargi skierowanej do sądu I instancji wobec przyjęcia przez ustawodawcę zasady składania skarg za pośrednictwem organu, z którego działalnością lub bezczynnością skarga ta się wiąże. Nadmienić należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których uiszcza się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i od skargi kasacyjnej, a zatem § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawach, w których wniesiono skargę kasacyjną, nie ma zastosowania. Taki też pogląd wyraził NSA w powoływanym przez stronę w zażaleniu ww. postanowieniu z dnia 22 kwietnia 2004r., sygn. akt GSK 566/04.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.