Postanowienie NSA z 10 lipca 2008 r., II OZ 744/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. E. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 974/07 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi M. E. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jacek Chlebny przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwano skarżącą M. E. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 21 sierpnia 2007 r., stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 211, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W zażaleniu na zarządzenie skarżąca podniosła, że zarządzenie to rażąco narusza art. 20 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 220 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), takim pismem w szczególności jest zażalenie. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę nie należy do spraw, wymienionych w art. 239 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w których skarżący z mocy ustawy nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu należnego od wniesionego przez nią zażalenia było prawidłowe, z uwagi na treść § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł. Skoro skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 21 sierpnia 2007 r., to w zarządzeniu prawidłowo określono wysokość opłaty sądowej, do której uiszczenia zobowiązana była skarżąca.

Odnosząc się do podnoszonego przez skarżącą zarzutu naruszenie art. 20 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy zauważyć, że do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności niecierpiące zwłoki, czyli takie, których niedokonanie naraziłoby stronę na szkodę, uniemożliwiając lub utrudniając właściwe rozstrzygnięcie sprawy albo wykonania orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który został odrzucony postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2007 r. Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. W takiej sytuacji, do czynności niecierpiących zwłoki należą czynności związane z nadaniem zażaleniu dalszego biegu. Nadanie dalszego biegu zażaleniu nie byłoby możliwe bez wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu od zażalenia. Mając zaś na uwadze, że skarżąca wnosiła o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to nie ma możliwości, aby czynności związanych z nadaniem zażaleniu dalszego biegu dokonał sędzia, o którego wyłączenie strona nie wnosiła.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.