Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 stycznia 2017 r. Z. M., reprezentowany przez pełnomocnika – A. M. (syna) wniósł skargę do Sądu na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Lublinie z dnia 8 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do złożenia 4 odpisów skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia odpisów zostały doręczone skarżącemu, jako dorosłemu domownikowi, który podjął się przekazania pism swemu pełnomocnikowi, w dniu 16 lutego 2017 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania, zaś w dniu 28 lutego 2017 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia pozostałych braków skargi. Jednocześnie pełnomocnik strony skarżącej złożył wymagane odpisy skargi oraz uiścił wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. przywrócił terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do złożenia odpisów skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że z przedłożonej przez pełnomocnika skarżącego dokumentacji lekarskiej wynika, iż pełnomocnik strony w okresie od 13 lutego 2017 r. do 24 lutego 2017 r. przebywał na leczeniu szpitalnym. Dlatego też zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił, że uchybienie przez niego terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy. Nie budzi również wątpliwości, że w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do złożenia odpisów skargi, pełnomocnik skarżącego usunął wskazane braki skargi.
Pismem z dnia 6 kwietnia 2017 r. P. P. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
Przepisy regulujące przywrócenie terminu nie wskazują wedle jakich kryteriów należy kwalifikować zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu- powinna być jednak dokonana przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, jakie sąd uzna za istotne oraz w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Istotnym przy tym jest, aby strona składająca wniosek, uprawdopodobniła, iż istniały obiektywnie niemożliwe do przezwyciężenia przeszkody uniemożliwiające jej dochowanie terminu, o którego przywrócenie wnosi, w okresie kiedy termin ten biegł.
Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest możliwe z uwagi na wydarzenia o charakterze wyjątkowym, niedające się przewidzieć i uniemożliwiające skarżącemu samodzielne działanie
Badając przesłankę braku winy w uchybieniu terminu, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji przywrócił terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. W aktach sprawy znajduje się karta informacyjna leczenia szpitalnego wskazująca, że A. M. w okresie od 13 lutego 2017 r. do 24 lutego 2017 r. przebywał w szpitalu, a więc w tym terminie nie mógł uzupełnić braków formalnych skargi.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.