Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 września 2024 r., sygn. akt VII SAB/Wa 100/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."), odrzucił zażalenie P. G. (dalej jako skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SAB/Wa 100/22 odrzucające jego skargę na bezczynność Ministra Rozwoju i Transportu w przedmiocie rozpoznania pisma z dnia 20 czerwca 2017 r. bowiem nie uiścił on w przewidzianym do tego terminie wpisu od zażalenia pomimo doręczonego mu wezwania Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2024 r. o uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia, gdzie wskazano termin usunięcia braku zażalenia i rygor.
Sąd wskazał, że zażalenie jest pismem wszczynającym postępowanie zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. i podlega opłacie w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł. Skoro po wezwaniu do uiszczenia wpisu (zarządzenie z 23 lipca 2024 r.) skarżący nie wykonał wezwania w terminie (doręczenie 5 sierpnia 2024 r., termin do 12 sierpnia 2024 r.) to stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. zażalenie podlegało odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący wskazując, że brak uiszczenia wpisu wynikał z winy WSA w Warszawie, bowiem od lat nie jest wpuszczany do tego sądu. Zatem nie mógł uiścić opłaty. Wskazał, że pracownik ochrony obraził go. Następnie przytoczył treść swojego pisma skierowanego do Prezesa Sądu odnośnie do nie wpuszczenia go do siedziby WSA w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd prawidłowo zastosował przepisy art. 220 § 3 P.p.s.a. i na jego podstawie odrzucił zażalenie skarżącego.
Zgodnie z tym przepisem skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Definitywnie o konieczności uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi przesądziło prawomocne postanowienie WSA w Warszawie z 17 lipca 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 1/24, którym Sąd utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 7 czerwca 2024 odmawiające zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z 17 października 2022 r. sygn. akt VII SPP/Wa 115/22. Wynikało z tego, że skarżącemu nie udzielono prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i powinien on wnosząc zażalenie uiścić stosowny wpis.
Słusznie zatem 24 lipca w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 23 lipca 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia 100 zł wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono 5 sierpnia 2024 r. i termin do uiszczenia wpisu upływał 12 sierpnia 2024 r. Brak uiszczenia wpisu w przewidzianym do tego terminie spowodował odrzucenie zażalenia zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie Sąd ocenił jedynie czy zasadnym było wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia i czy rzeczywiście wpis ten nie został uiszczony w terminie bo to uzasadniało odrzucenie zażalenia. Nie podlegają badaniu okoliczności jakie doprowadziły do tego, że przedmiotowy wpis nie został uiszczony. Wystarczające dla wydania zaskarżonego postanowienia było to, że istniał obowiązek wpisu od zażalenia i pomimo wezwania nie został on spełniony.
W tych okolicznościach zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu wojewódzkiego z 19 września 2024 r. okazało się niezasadne i podlegało oddaleniu stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.