Postanowienie NSA z 11 lipca 2008 r., II OZ 746/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II 936-937-938/94 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma J. S. z dnia 4 kwietnia 2008 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uregulowania własności nieruchomości rolnej postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Jerzy Solarski przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 8 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo J. S. z datą 4 kwietnia 2008 r. adresowane do Sądu Najwyższego i zatytułowane "zaskarżenie". Celem ustalenia charakteru procesowego tego pisma Sąd wezwaniem z dnia 17 kwietnia 2008 r. poinformował skarżącego, że od orzeczeń wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługują określone środki zaskarżenia wyłącznie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto wyjaśnił, że przedmiotem zażalenia mogą być postanowienia przewidziane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." oraz postanowienia, których przedmiot został określony w art. 194 § 1 powołanej ustawy. Wskazując na powyższe wezwano skarżącego do sprecyzowania charakteru procesowego pisma z dnia 4 kwietnia 2008 r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W zakreślonym terminie skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie sprecyzował treści swojego pisma z dnia 4 kwietnia 2008 r., wobec czego zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił je bez rozpoznania.

Na to zarządzenie J. S. złożył pismo zatytułowane "zaskarżenie", adresowane do Sądu Najwyższego. W piśmie tym wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia oraz pisma przewodniego, przy którym zostało ono doręczone. Zarzucono, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie "nie ma legalnego tytułu prawnego, aby czegokolwiek żądać od poszkodowanego licznymi czynami przestępczymi".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie skarżący był wzywany przez Wojewódzki Sąd w Warszawie do uzupełnienia braków formalnych przez określenie charakteru pisma z dnia 4 kwietnia 2008 r. i został prawidłowo pouczony o skutkach nieprzedłożenia takiego wyjaśnienia w terminie. Pomimo tego skarżący nie zastosował się do zarządzenia Sądu i nie wyjaśnił jednoznacznie charakteru tego pisma.

Wobec powyższego, stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 4 kwietnia 2008 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.