Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2011 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie przekazania według właściwości.
Jako podstawę ustalenia wysokości wpisu wskazano § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Na powyższe zarządzenie zażalenie złożyła skarżąca podnosząc szereg argumentów dotyczących przyznania jej prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Stosownie zaś do art. 230 § 1 ppsa pismem podlegającym opłacie jest zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł.
Słusznie zatem Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego we wskazanej wysokości od wniesionej skargi.
Zaskarżone zarządzenie przesądza jednak wyłącznie o wysokości należnego wpisu. Natomiast podniesiona w zażaleniu kwestia prawa pomocy była przedmiotem odrębnego rozpoznania przez Sąd I instancji, który postanowieniem z dnia 30 czerwca 2011 r., przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 ppsa, orzekł jak w sentencji.