Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącej Spółki z o.o. [...] w siedzibą w K. (zwanej dalej również skarżącą Spółką) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2011 r., utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta Kwidzyna, ustalającą na wniosek K. R. – S. oraz P. S. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na pomieszczenia usługowo- biurowe połączone z dobudową schodów zewnętrznych oraz wykonaniem nowego wejścia do budynku przy ul. [...] w K. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wraz ze skargą na powyższą decyzję Kolegium, skarżąca Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na to, że zachodzi obawa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających na ingerencji w zabytkową zabudowę.
Podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazując na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.), stwierdził, że skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek wymaganych do wstrzymania wykonania decyzji, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu nie jest wystarczające samo stwierdzenie skarżącej, że wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki polegające na ingerencji w zabytkową zabudowę.
Nadto zdaniem Sądu, decyzja ustalająca warunki zabudowy nie może być zaliczona do decyzji nadających się do wykonania, ma ona, bowiem charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci pozwolenia na budowę i nie upoważnia w żadnym razie do rozpoczęcia robót budowlanych. Z tych też przyczyn zaskarżona decyzja nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania.
Z przedstawionych wyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącej Spółki.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka [...], zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, albowiem, jak wywodziła skarżąca Spółka, wykonanie inwestycji polegającej na dobudowie do zabytkowej bryły budynków schodów i istotnej zmianie substancji budynku poprzez wykonanie znacznego otworu witrynowego celem osadzenia drzwi i witryny spowoduje nieodwracalne skutki dla zabytkowego budynku, wpisanego do gminnego rejestru budynków. Wskazując na powyższe okoliczności, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją, o której wstrzymanie wnosi skarżąca Spółka, jest decyzja ustalająca warunki zabudowy. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno- budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżącej w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę, która to dopiero będzie mogła w określonym w niej zakresie ingerować w bryłę, czy substancję obiektu budowlanego, a której zachowania domaga się skarżąca Spółka w niniejszym zażaleniu.
Tym samym prawidłowe jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, który analizując możliwość wykonania zaskarżonej decyzji, wywiódł, iż nie wywołuje ona skutków materialnoprawnych, a zatem nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.