Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania skarżącemu Z. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd podkreślił, iż na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania sytuacji uprawniającej do skorzystania z wyjątkowej instytucji, jaką jest prawo pomocy. W sprawie tej Sąd I instancji uznał, że skarżący nie wykazał, aby jedynie przyznanie prawa pomocy gwarantowało mu dostęp do rozpatrzenia sprawy przez sąd. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiąga stały dochód w wysokości 1800 zł. brutto oraz posiada zgromadzone oszczędności w kwocie 26 000 zł. Fakty te w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie przemawiają za koniecznością przyznania skarżącemu w tym postępowaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W zażaleniu na to postanowienie, wniesionym w dniu 2 czerwca 2006 r. Z. W. podniósł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, ponieważ swój dochód w kwocie około 1100 zł. netto przeznacza w całości na bieżące skromne utrzymanie (koszt wynajmu lokalu mieszkalnego, dojazdów do pracy, wyżywienia).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo ocenił możliwość samodzielnego poniesienia przez skarżącego kosztów postępowania. Na podstawie okoliczności wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, Z. W. uzyskuje bowiem stały miesięczny dochód w wysokości 1800 zł. brutto i posiada oszczędności w kwocie 26 000 zł. W takiej sytuacji brak jest podstaw do zwolnienia skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. Zauważyć należy, że skarżący powinien traktować koszty wszczętego przez siebie postępowania równorzędnie z innymi istotnymi wydatkami.
Trzeba równocześnie wskazać, że w przypadku uwzględnienia skargi strona może ubiegać się o zwrot poniesionych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.