Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 5 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 1000/04 odrzucił skargę kasacyjną U. W., sporządzoną przez pełnomocnika, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 15 września 2005 r. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że postanowieniem z dnia 12 grudnia 2005 r. skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku. Pismem z dnia 13 lutego 2006 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata J. C.. W dniu 10 marca 2006 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną od w/w wyroku.
Sąd wskazał, że stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia uzasadnienia. Mając zatem na uwadze to, że odpis wyroku z dnia 15 września 2005 r. wraz z uzasadnieniem doręczono stronie w dniu 31 października 2005 r., termin do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie upłynął w dniu 30 listopada 2005 r., zaś pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną w dniu 10 marca 2006 r., a więc po upływie terminu do jej złożenia. W związku z powyższym, stosownie do art. 178 P.p.s.a. Sąd Wojewódzki odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po upływie terminu.
Zażalenie na to postanowienie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego U. W., reprezentowana przez adwokata J. C., domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu podniesiono, iż złożenie przez stronę wniosku o wyznaczenie z urzędu pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej ma wpływ na ustalenie daty, od której należy liczyć początek biegu terminu do wniesienia kasacji. Zdaniem pełnomocnika, trzydziestodniowy termin na sporządzenie kasacji winien być liczony od dnia, w którym pełnomocnik z urzędu dowiedział się o ustanowieniu go do reprezentowania w sprawie. Odrzucenie zaś skargi kasacyjnej z powodu wniesienia jej po ustalonym przez sąd terminie pozbawia stronę skarżącą konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu może nastąpić tylko i wyłącznie na wniosek strony. Sąd nie może podjąć takiego postanowienia z urzędu. Jak przyjęto w judykaturze, samo ustanowienie pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie jest równoznaczne z przywróceniem terminu do jej wniesienia.
Przywrócenie terminu możliwe jest jedynie tylko wówczas, gdy strona wykaże, iż nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu obowiązku należytej staranności przy dokonywaniu danej czynności procesowej. Wymóg zachowania szczególnej staranności spoczywa zwłaszcza na pełnomocniku procesowym wykonującym zawód adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uznał, że złożenie wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Okoliczność taka może być jedynie podstawą do przywrócenia terminu do dokonania czynności. Art. 87 § 1 wskazanej ustawy stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 13 lutego 2006 r. adwokat J. C. został poinformowany, że został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej U. W., od tego więc dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin wynikający z art. 87 § 2 wskazanej ustawy. W tymże terminie pełnomocnik winien był podjąć czynności prowadzące do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednakże pełnomocnik skarżącej w ogóle nie złożył takiego wniosku, jedynie w dniu 10 marca 2006 r. wniósł skargę kasacyjną. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna wniesiona została z uchybieniem terminu i na tej podstawie ją odrzucił. Zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić, iż zostało wydane sprzecznie z obowiązującym prawem.
Mając na uwadze powyższe, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.