Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data stempla pocztowego) J. W. i R. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Warszawie z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2015 r. Z-ca Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wysokość wpisu ustalono na kwotę 500 zł.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia J. W. i R. W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego z prośbą o zwolnienie z takiego obowiązku z uwagi na to, że takową opłatę w powyższej sprawie wniósł A. S., z którym to wspólnie złożyli skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej: Ppsa) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak stanowi art. 230 § 2 Ppsa, pismami, o których mowa w art. 230 § 1 Ppsa, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 zd. 1 i 2 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Ponadto, zgodnie z art. 211 Ppsa, koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Zgodnie zaś z art. 212 § 1 Ppsa, opłatą sądową jest między innymi wpis.
Zgodnie zaś z art. 214 § 2 ustawy Ppsa, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Pojęcie wspólnych praw lub obowiązków, o których mowa w zd. 1 powołanego przepisu, można porównać do znanego w postępowaniu cywilnym współuczestnictwa materialnego, występującego w przypadku, gdy przedmiot sporu stanowią prawa lub obowiązki wspólne kilku osobom (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006, str. 457).
Natomiast sytuacja określona w art. 214 § 2 zd. 2 Ppsa wiąże się z pojęciem współuczestnictwa formalnego, które ma miejsce wówczas, gdy podstawa do wniesienia skargi jest identyczna dla wszystkich skarżących, ich sprawy mają charakter jednakowy, lecz samodzielny (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1997 r., sygn. akt I CKN 154/97, Lex nr 153214). W niniejszej sprawie skarżących: M. i A. S. oraz R. W. i J. W. nie łączy wspólne prawo do skarżenia decyzji SKO w Warszawie. Swój interes prawny do wniesienia skargi każdy z nich opiera na fakcie bycia właścicielem nieruchomości, która pozostaje w strefie wpływu inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i usługami w parterze wraz z budową przyłączy infrastruktury technicznej oraz budową szczelnego zbiornika na wody opadowe na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w Dzielnicy Wesoła m.st. Warszawy. Uprawnienie do wniesienia skargi nie jest zatem wspólne.
W przedmiotowej sprawie nie występuje zatem wspólność praw skarżących, o której mowa w art. 214 § 2 zd. 1 ustawy Ppsa i zgodnie ze zd. 2 tego paragrafu każdy z nich obowiązany jest uiścić oddzielną opłatę w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. 500 zł.
Jednocześnie mając na uwadze argumentację zawartą w uzasadnieniu zażalenia należy wskazać, że Skarżący na mocy art. 243 Ppsa mogą się ubiegać o udzielenie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć na urzędowym formularzu PPF, który można pobrać w siedzibach sądów administracyjnych i urzędach gminy. W formularzu należy zamieścić informacje umożliwiające dokonanie przez sąd oceny, czy Skarżący są w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy też zwrócić uwagę, że to na stronie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się ona w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.