Postanowienie NSA z 22 marca 2005 r., II OZ 75/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. i Z. K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 1287/02

Skład

Sędzia NSA Maria Rzążewska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi B. S. i M. S. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 15 maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Uzasadnienie

II OZ 75/05

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Administracyjny I instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznając, że nie zostało wykazane podanymi przez pełnomocnika strony okolicznościami, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Równocześnie Sąd podniósł, że skarga kasacyjna niezależnie od tego podlegałaby odrzuceniu, bowiem nie została opłacona.

Zażalenie na to postanowienie podnosi, że stanowisko sądu administracyjnego "budzi uzasadnione wątpliwości", gdyż pełnomocnik skarżących we wniosku uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu czynności, a nadto dokonał wymagane czynności procesowe tj. złożył dwa egzemplarze skargi i opłatę sądową. W ocenie zażalenia art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej psa, nie wyklucza wnoszenia opłaty sądowej znakami opłaty sądowej, gdyż jest to forma opłaty gotówkowej i spełnia warunki § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto zażalenie podnosi, że w analogicznym stanie faktycznym w innej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne. Niewadliwa jest ocena sądu I instancji, o braku przesłanek przewidzianych w art. 86 § 1 psa do przywrócenia terminu uchybionej czynności procesowej. Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przytacza wprawdzie okoliczności, dla których skarga kasacyjna nie została prawidłowo wniesiona w terminie, jednak podana argumentacja nie uprawdopodobniła, aby uchybienie terminu było niezawinione, przeciwnie z okoliczności tych wynika wyłącznie brak profesjonalnego działania pełnomocnika i współdziałających z nim pracowników. Trafnie Sąd I instancji wskazuje, że przytoczone we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności w istocie stanowią próbę konwalidacji wcześniej wniesionej skargi kasacyjnej, którą pełnomocnik określa jako wersję roboczą. Wywody zażalenia o dopuszczalności wnoszenia opłat sądowych w postępowaniu administracyjnym znakami opłaty sądowej pozostają w oczywistej sprzeczności z art. 219 § 2 psa i nie mogą zasługiwać na aprobatę.

Bez znaczenia dla oceny zgodności z art. 85 § 1 psa zaskarżonego postanowienia pozostaje przytaczana w zażaleniu okoliczność odmiennego rozstrzygnięcia w przedmiocie przywrócenia terminu w innej sprawie przy analogicznym stanie faktycznym.

Z przyczyn wymienionych na podstawie art. 184 w związku z art. 197 psa orzeczono jak w sentencji.