Postanowienie NSA z 8 lutego 2008 r., II OZ 75/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1022/07 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma D. J. z dnia [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie

Skład

Sędzia NSA Anna Łuczaj przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1022/07 wydanym na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wobec braku wykonania zarządzenia Sądu z dnia 17 października 2007 r., pozostawił bez rozpoznania pismo D. J. z dnia [...].

Sąd podał, iż zarządzeniem z dnia 17 października 2007 r. zobowiązał skarżącą do sprecyzowania treści pisma z dnia [...] poprzez wskazanie, czy stanowi ono wniosek o wstrzymanie wykonania, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła D. J., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu A. W., wnosząc o jego uchylenie Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono błędną i niecałkowitą wykładnię zgromadzonego materiału dowodowego poprzez nieuwzględnienie pisma pełnomocnika skarżącej z dnia [...], które stanowiło wykonanie zarządzenia Sądu z dnia 17 października 2007 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a." jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2007 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. W dniu 10 października 2007 r. Sąd pierwszej instancji został poinformowany przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie o wyznaczeniu adwokata A. W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej D. J.. Pismo D.J. z dnia [...] wpłynęło do Sądu pierwszej instancji w dacie, kiedy skarżąca miała przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym. W takiej sytuacji, jeżeli Sąd uznał, że pismo skarżącej budzi wątpliwości co do treści żądania, to winien - zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 67 § 5 p.p.s.a. – o sprecyzowanie żądania zwrócić się do pełnomocnika skarżącej.

Należy wskazać, iż w terminie zakreślonym przez Sąd w zarządzeniu z dnia 17 października 2007 r. pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 2 listopada 2007 r. pismo stanowiące wykonanie powyższego zarządzenia.

W takiej sytuacji brak było podstaw do wydania zaskarżonego zarządzenia przede wszystkim z tego powodu, iż pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 2 listopada 2007 r. sprecyzował żądanie w sposób wyraźny i jednoznaczny. W piśmie tym pełnomocnik skarżącej wskazał, że pismo skarżącej z dnia [...] stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Jednocześnie na uzasadnienie wniosku podał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej i jej rodzinie poważnej i nieodwracalnej szkody, których skutków nie będzie można naprawić. A zatem pismo skarżącej zostało sprecyzowane co do zakresu żądania i uzasadnienia wniosku.

Należy zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącej, iż Sąd wydał zaskarżone zarządzenie bez uwzględnienia pisma pełnomocnika skarżącej z dnia [...].

W tym stanie, skoro nie zachodziły podstawy do pozostawienia pisma bez rozpoznania, to zaskarżone zarządzenie Sądu pierwszej instancji należy uznać za nieuzasadnione.

W tej sytuacji do rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji pozostaje wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.