Postanowienie NSA z 9 lutego 2023 r., II OZ 75/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 545/19 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi G. W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 grudnia 2018 r. nr 2328/18 w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Zofia Flasińska przewodnicząca

Uzasadnienie

G. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 grudnia 2018 r. w przedmiocie ustalenia dla inwestorów M. i O. J. opłaty legalizacyjnej w kwocie 50 000 zł. W toku postępowania skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na to, że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Podniosła, że realizacja przez inwestora samowoli budowlanej może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw.

Postanowieniem z 22 lipca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 545/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazano, że rozpoznając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, Sąd nie może dokonywać oceny zasadności skargi. Ponadto Sąd wskazał, że skarżąca we wniosku nie uzasadniła, w jaki sposób wykonanie postanowienia o nałożeniu opłaty legalizacyjnej na inwestorów może wpłynąć na jej prawa lub obowiązki.

Zażalenie na to postanowienie złożyła G. W., wnosząc o jego uchylenie. W ocenie strony wnoszącej zażalenie odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia spowoduje, że pomimo wszczętego postępowania sądowego inwestor, po dokonaniu opłaty legalizacyjnej, będzie mógł dalej prowadzić roboty budowlane, a organ zatwierdzić projekt budowlany i zalegalizować samowolę. Łączyłoby się to z niebezpieczeństwem powstania szkody po stronie skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że powyższa regulacja stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

W niniejszej sprawie przesłanki udzielenia skarżącej tymczasowej ochrony sądowej nie zostały spełnione, albowiem skarżąca nie jest adresatem zaskarżonego postanowienia. Przedmiotowa opłata legalizacyjna nie dotyczy skarżącej, została ustalona dla inwestorów samowoli budowlanej (M. i O. J.).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.