Postanowienie NSA z 16 września 2005 r., II OZ 751/05

Sąd

II OZ 751 / 05 P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 września 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 18/04 o odmowie przyznania prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi G. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2003r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz

Uzasadnienie

II OZ 751/05

Uzasadnienie

Pismem z dnia 8 stycznia 2004r. G. W. wniosła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2003r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 30 października 2003r., nr 6/2003 o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzjach dotyczących pozwolenia na budowę.

Skarżąca we wniosku z dnia 1 marca 2004r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten postanowieniem wydanym przez referendarza sądowego z dnia 10 marca 2004r. został oddalony. W wyniku wniesionego od powyższego postanowienia sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 marca 2004r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.

W dniu 12 lipca 2004r. G. W. ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2004r. wydanym przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego w kwocie 100 zł, natomiast w pozostałej części wniosek oddalono.

Kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym został oddalony zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2005r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że powodem nieuwzględnienia wniosku jest bezzasadność skargi, gdyż w przedmiotowej sprawie dotyczącej sprostowania oczywistej omyłki, organ korygował jedynie mylną pisownię, która pozostała bez wpływu na ustalenia faktyczne i prawne zawarte w rozstrzygnięciu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie G. W., zakwestionowała zaskarżone postanowienia wskazując na zasadność wniesionej skargi, a nadto wywodząc, że odmowa przyznania jej prawa pomocy jest niesłuszna.

W ocenie skarżącej niedopuszczalne było dokonanie sprostowania przez organ dat w wymienionych decyzjach i przyjęcie tych sprostowań jako oczywistych omyłek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Nie można podzielić poglądu Sądu I instancji, aby dyspozycja zawarta w przepisie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w części obejmującej wymóg "oczywistości" w odniesieniu do skargi wniesionej w przedmiotowej sprawie zaistniała.

Stwierdzić trzeba też, iż sprawa dotycząca przyznania G. W.prawa pomocy była już przez Sąd rozpatrywana. W związku z powyższym rozpatrując kolejny wniosek Sąd powinien był dokonać jego prawidłowej kwalifikacji prawnej i w zależności od tej oceny, wydać odpowiednie rozstrzygnięcie. Wymaga to odniesienia do uprzednio wydanych postanowień w przedmiocie prawa pomocy. Ostatnim w sprawie rozstrzygnięciem było postanowienie z dnia 4 sierpnia 2004r., w którym referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego w kwocie 100 zł, natomiast w pozostałej części wniosek oddalił.

W tej sytuacji Sąd I instancji powinien rozważyć, czy kolejny wniosek skarżącej, w wyniku, którego wydano zaskarżone postanowienie oparty jest na zmianie okoliczności w sytuacji materialnej skarżącej. Zgodnie bowiem z regulacją art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.