Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 117/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącemu J. K. bez rozpoznania. Sąd Wojewódzki wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
W piśmie z dnia 23 lutego 2015 r. skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 16marca 2015 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego uzupełnienia w terminie 7 dni, pod turgorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismo to zostało doręczone skarżącemu 7 kwietna 2015 r. We wskazanym terminie skarżący nie złożył przedmiotowego wniosku. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. starszy referendarz sądowy pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania. Odpis zarządzenia doręczony został skarżącemu w dniu 25 maja 2015 r. Od zarządzenia tego skarżący złożył sprzeciw.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd Wojewódzki pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Na ww. postanowienie skarżący złożył zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. Nr 5, poz. 74). Zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, ale nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przesłano skarżącemu formularz odpowiedniego wniosku PPF celem jego wypełnienia i odesłania. Mimo tego, skarżący w zakreślonym terminie nie nadesłał Sądowi wniosku na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przyjąć należy, w świetle art. 257 p.p.s.a., że postanowienie Sądu Wojewódzkiego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, jest prawidłowe. Skarżący bowiem nie uczynił zadość ustawowemu obowiązkowi złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. Brak ten skutkuje niemożliwością merytorycznego rozpoznania takiego wniosku.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.