Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 21 lipca 2023 r., sygn. akt IV SA/Po 379/23, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) odrzucił skargę A. W. (dalej jako Skarżąca) na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 3 kwietnia 2023 r., nr IR.IV.7721.47.2023.8 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego budowę elektrowni słonecznej "[...]" wraz z infrastrukturą towarzyszącą.
Sąd mając na uwadze treść art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. a także art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdził, że skarżąca nie wykonali w całości wezwania Sądu o uzupełnienie braków fiskalnych i formalnych skargi poprzez opłacenie skargi w terminie i nadesłanie numeru PESEL. Wobec tego Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Sąd wskazał, że z akt sądowych sprawy wynika, że skarżąca została prawidłowo wezwana do wykonania dostrzeżonych braków skargi, których w zakreślonym terminie nie uzupełniła. Przesyłka zawierająca wezwanie została przesłana na adres skarżącej i po dwukrotnym jej awizowaniu została zwrócona do Sądu (k. 16 akt sąd.) i pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na podstawie art. 73 § 4 P.p.s.a. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, adresowana do skarżącej, została prawidłowo dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo w dniu 16 czerwca 2023 r.) oraz pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a. Następnie przesyłka została zwrócona do WSA w Poznaniu, z uwagi na brak jej podjęcia przez skarżącą.
W tym stanie rzeczy doręczenie wezwania uznaje się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na jaki przesyłkę pozostawia się w urzędzie pocztowym (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Tym dniem był 30 czerwca 2023 roku, skoro przesyłka była awizowana 16 czerwca 2023 roku. Od dnia 30 czerwca 2023 roku liczyć należy termin 7 dni na wykonanie wezwania z 7 czerwca 2023 roku, który ostatecznie upłynął w dniu 7 lipca 2023 r. (piątek).
Skarżąca nie uiściła wymaganej opłaty w zakreślonym w wezwaniu terminie, o czym świadczy informacja z Kasy Sądu (k. 19 akt sąd.). Nie uzupełniła także pozostałych braków formalnych.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia a także rozpoznania skargi. Wniosła o zwolnienie z wpisu od zażalenia.
Skarżąca podnosi, ze nie otrzymała z Poczty Polskiej żadnej przesyłki, żadnego zawiadomienia o przesyłce i nie wiedziała o fakcie, że taka przesyłka o uzupełnienie braków formalnych została do nie przez Sąd wysłana. Tym bardziej, że Wojewoda nie poinformował skarżącej o przekazaniu jej skargi do sądu. Skarżąca przedstawia reklamację przesyłki na Poczcie i odpowiedź z Poczty.
Skarżąca wskazuje, że winę za niedostarczenie wezwania ponosi Poczta Polska. Nie dostarczyła przesyłki i nie pozostawiła awizo. Poczta Polska uchyla się od odpowiedzialności za dostarczanie przesyłek, a ją w odpowiedzi na reklamację zbywa stwierdzeniem, że nie podała numeru przesyłki. Taki numer jest na zawiadomieniu ale skoro go nie otrzymała to go nie zna. W zasobach informatycznych Poczty Polskiej znajdują się elektroniczne zapisy o tej przesyłce, której doręczyciel mnie chce wyjawić.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie jej braków tj. opłacenia wpisu oraz podania numeru PESEL skarżącej w terminie 7 dni od doręczenia wezwania sądu w tym zakresie.
Podnosząc zarzut nie doręczenia przesyłki w sposób przewidziany prawem skarżąca powinna wskazać na uwzględnioną reklamacje z poczty albo wskazać na okoliczności z których wynika, że doręczenie zastępcze z art. 73 § 1 P.p.s.a. było wadliwe i termin do uzupełnienia stwierdzonych wyżej braków nie rozpoczął biegu.
W istocie skarżąca nie przedstawiła pozytywnie rozpatrzonej reklamacji przesyłki sądowej bowiem Poczta Polska nie mając numeru przesyłki nie zidentyfikowała przesyłki sądowej kierowanej do skarżącej. Nie wypowiedziała się zatem o prawidłowości procesu jej dostarczenia.
Pomijając tę okoliczność NSA dysponuje adresowaną do skarżącej przesyłką sądową zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi, z którego wynika (zwrot k. 16 akt), że zaistniała próba doręczenia 16 czerwca 2023 r. ale nie zastano adresata i nie doręczono jej innym osobom wymienionym w art. 72 § 1 P.p.s.a. Wobec tego były podstawy do zastosowania doręczenia zastępczego z art. 73 § 1 P.p.s.a. Z adnotacji Poczty wynika, że przesyłka była awizowana 16 czerwca 2023 r. o czym zawiadomienie pozostawiono tego dnia w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo miało miejsce 26 czerwca 2023 r. czyli po upływie 7 dni od pierwszego awizowania. Od tej daty minęło 7 dni i przesyłkę zwrócono do Sądu 4 lipca 2023 r. Z powyższego wynika, że przesyłka o numerze [...] została doręczona zgodnie regułami doręczenia zastępczego o czym świadczą adnotacje poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 16 verte).
Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym a zatem stwierdzone w nim okoliczności korzystają z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może zostać podważone ale tylko okolicznościami, które poddawałyby w wątpliwość okoliczności w nim stwierdzone. Takich okoliczności, w tym między innymi pozytywnie rozpatrzonej reklamacji przesyłki skarżąca nie przedstawiła a zatem Sąd nie mógł przyjąć, że domniemanie prawdziwości stwierdzonych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru okoliczności zostało podważone.
Wobec tego doręczenie zastępcze uznać należało za prawidłowe i wywoływało ono skutki prawne w postaci rozpoczęcia biegu terminu do uzupełnienia braków skargi począwszy od 30 czerwca 2023 r. Termin na uzupełnienie braków upływał 7 lipca 2023 r. i skoro upłynął bezskutecznie to należało skargę odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s..a.
Sąd I instancji nie naruszył przepisów prawa odrzucając skargę bowiem braki formalne i fiskalne w terminie 7 dni od doręczenia zastępczego wezwania nie zostały uzupełnione.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.