Postanowienie NSA z 20 lipca 2006 r., II OZ 758/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Gminy [...]

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 86/05 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 października 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 86/05

Skład

Sędzia NSA Jerzy Bujko przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi "[...]" Spółki z o.o. w Katowicach na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 21 października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: zażalenie oddalić.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną Rady Gminy [...] od wyroku tegoż Sądu z dnia 3 października 2005 r. w sprawie ze skargi "Doradztwo Gospodarcze i Inwestycje" Spółki z o.o. w Katowicach na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 21 października 2004 r. w przedmiocie odrzucenia protestów wniesionych po uzupełniającym wyłożeniu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] do publicznego wglądu.

W uzasadnieniu swojego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że wniesiona w niniejszej sprawie przez reprezentującego Gminę pełnomocnika – r. pr. S. K. – skarga kasacyjna nie została należycie opłacona toteż stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. – podlegała ona odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik strony skarżącej zarzucił mu naruszenie obowiązującego wówczas § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przepis ten kładł bowiem na Sąd obowiązek wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi strony działającej przez adwokata lub radcę prawnego. Oczekując bezskutecznie na wezwanie aby od wniesionej w dniu 27 marca 2006 r. skargi kasacyjnej dokonać wpłaty na rachunek Sądu strona bezpodstawnie została dotknięta sankcją z art. 221 p.p.s.a. w konsekwencji czego jej skarga została odrzucona.

Odpowiedź na zażalenie złożyła "Doradztwo Gospodarcze i Inwestycje" Spółka z o.o. w Katowicach, wnosząc o oddalenie zażalenia strony przeciwnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Argument pełnomocnika strony, iż w zaistniałej sytuacji zastosowanie znajdował przepis § 5 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia nie zasługuje na uwzględnienie.

Bez wpływu na zasadność rozstrzygnięcia Sądu I instancji pozostaje zarzut, że przedmiotowy przepis powyższego rozporządzenia obowiązywał w dniu wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu. Z zarzutem tym nie można się zgodzić o tyle, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 orzeczono o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 2 Konstytucji RP oraz o zgodności art. 219 i art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z przepisami art. 45 i 77 Konstytucji RP. Wyrok powyższy opublikowany został w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. i z tym dniem przepis ten utracił moc obowiązującą.

Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że przepis ten nie mógł znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie ponieważ obejmował on jedynie swoją regulacją wpis stały od skargi a nie od skargi kasacyjnej.

Wnoszący w imieniu strony skargę kasacyjną radca prawny był więc zobowiązany do dokonania jej bez wezwania stosownie do dyspozycji art. 221 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.