Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 37/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącej T. R. bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę T. R. na pismo S. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 24 września 2014 r. w przedmiocie nadzoru sanitarnego.
W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie praw pomocy, ww. zarządzenie doręczono 14 kwietnia 2015 r. Termin do złożenia urzędowego formularza wniosku upłynął w dniu 21 kwietna 2015 r. Skarżąca nadała urzędowy formularz PPF 22 kwietna 2015 r. Sąd wojewódzki stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie argumentując, że z powodu długotrwałej choroby, pobytu w szpitalu oraz leczenia poszpitalnego nie mogła zdążyć z wysłaniem potrzebnych uzupełnień w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki wynika, że skarżąca otrzymała - wraz z pouczeniem - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 14 kwietnia 2015 r. W zakreślonym terminie, który upływał 21 kwietnia 2015 r. rzeczonego formularza nie złożyła. Trafnie zatem Sąd Wojewódzki zastosował art. 257 p.p.s.a. i pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż jego braki nie zostały uzupełnione w terminie (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Wskazać należy, że niedopuszczalne jest merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku, jeśli nie została zachowana przewidziana ustawą (p.p.s.a.) szczególna forma jego złożenia (formularz PPF), co jasno wynika z brzmienia art. 252 § 2 i art. 257 p.p.s.a. Z tego względu zażalenie nie może być uwzględnione.
Końcowo, odnosząc się do zawartych w zażaleniu argumentów dotyczących braku winy w uchybieniu terminu należy wskazać, że zmierzają one do przywrócenia terminu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, należy zauważyć, że zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Sytuacja taka ma miejsce w sprawie niniejszej. Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie pozbawia bowiem strony możliwości ponownego ubiegania się o przyznanie tego prawa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na zasadzie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.