Uzasadnienie
A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) października 2018 r., nr (...), w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia (...) stycznia 2019 r. wezwano skarżącego do nadesłania jednego egzemplarza odpisu skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 14 lutego 2019 r. (k. (...) akt sądowych). Termin na wykonanie wezwania upływał z dniem 21 lutego 2019 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie nadesłał brakującego odpisu skargi.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że nieuzupełnienie braku formalnego skargi wynikało z jego niedopatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W niniejszej sprawie pismem z dnia 25 stycznia 2019 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia (...) stycznia 2019 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Nie jest sporne, że skarżący wezwania tego nie wykonał.
Wobec tego stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie, Sąd prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Utrwalone jest w orzecznictwie stanowisko, według którego, niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (patrz: uchwała NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, ONSA i wsa 2014/3/39).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.