Postanowienie NSA z 2 lutego 2006 r., II OZ 76/06

Sąd

+Sygn. akt II OZ 76/06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 lutego 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. A. oraz Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 września 2005 r., II SA/Bd 766/05 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi W. i J. B. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 7 lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie

Skład

Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska przewodniczący

Uzasadnienie

W skardze na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 7 lutego 2005 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Bydgoskiego z dnia 5 maja 2004 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na przebudowe budynku mieszkalnego i gospodarczego na działce nr [...] przy ul. [...] w Koronowie W. i J. B. wnieśli o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podnieśli, iż budynki będące przedmiotem decyzji znajdują się na nieruchomości stanowiącej współwłasność inwestora i skarżących, co w wyniku wykonania decyzji oznacza, że w przypadku postępowania o zniesienie współwłasności nieruchomości część ta (zabudowana przedmiotowymi budynkami) przypadnie M. B. ([...]) lub zmusi skarżących do dopłat znacznie przewyższających możliwości skarżących. Dodatkowo skarżący podnieśli, iż decyzja jest wadliwa, ponieważ inwestor (M. B. A.) w rzeczywistości nie posiadał zgody współwłaścicieli do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Postanowieniem z dnia 9 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, stwierdzając w uzasadnieniu postanowienia, iż w wyniku wykonania prac budowlanych "budynek zwiększy swoją wartość nie tylko w stosunku do wartości zajmowanego zabudową gruntu, ale także w stosunku do wartości gruntu całej nieruchomości, nawet powiększonej o wartość budynku skarżących". Zdaniem Sądu I instancji zaszły tym samym przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ zwiększenie wartości nieruchomości przed zniesieniem współwłasności naraża skarżących na niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody przez poniesienie ciężarów finansowych podziału w o wiele wyższej wysokości, niż gdyby podział dokonał się przed wykonaniem prac budowlanych.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesionym pismem z dnia 22 września 2005 r. współwłaściciel nieruchomości Z. B. podniósł, iż nieruchomość ta jest zabudowana także budynkiem zmodernizowanym przez skarżących, którzy są współwłaścicielami jedynie w części [...] całości nieruchomości. W zażaleniu z dnia 19 września 2005 r. M. A. podniosła dodatkowo, że stan techniczny budynku objętego decyzją jest tak zły, że grozi katastrofą budowlaną, natomiast przebudowany przez skarżących, bez zgody współwłaścicieli i bez wymaganego pozwolenia na budowę, budynek także podniósł wartość nieruchomości. Jednocześnie w zażaleniu tym podniesiono, że występując do organu o wydanie decyzji M. A. posiadała zgodę współwłaścicieli na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, jednakże zgoda ta w okresie późniejszym została przez W. i J. B. wycofana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności (w tym przypadku decyzji) podlegają ocenie Sądu, jednakże należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 61 § 1 powołanej ustawy wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zatem wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić w wyjątkowych sytuacjach. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu, wobec czego wstrzymanie może nastąpić

Sygn. akt II OZ 76/06 wyłącznie na wniosek, w którym należy przedstawić przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane we wniosku okoliczności nie stanowią wystarczającej podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy podkreślić, że z akt sprawy nie wynika, aby obecnie toczyło się przed sądem postępowanie o zniesienie współwłasności nieruchomości zatem wszelkie działania zmierzające do podwyższenia standardu budynków oraz stanu nieruchomości podwyższają wartość całej nieruchomości, w takiej zaś sytuacji nie można doszukać się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody skarżącym. Bezpośrednim skutkiem wykonania tej decyzji nie będzie zatem szkoda, lecz przysporzenie w majątku skarżących. Kwestie ewentualnego podziału nieruchomości oraz wzajemne rozliczenia współwłaścicieli nieruchomości rozpatrywane mogą być przed sądem powszechnym. Nie można uznać zasadności zarzutów skarżących, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi może spowodować nieodwracalne skutki, ponieważ "z przymusową rozbiórką w takich sytuacjach bywa różnie". Subiektywne wątpliwości skarżących, co do zasad egzekucji prawa nie mogą stanowić o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów należało uznać zażalenie za zasadne. Na marginesie można podnieść, że Sąd doręczył uczestnikom postępowania, w tym inwestorowi odpis skargi (w której zawarty był wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji) wraz z odpisem postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, umożliwiając inwestorowi ustosunkowanie się do zarzutów wniosku. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji bez uwzględniania interesu wszystkich stron postępowania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.