Postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II OZ 761/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. T.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 marca 2006 r. sygn. akt III SA/GL 331/04 w zakresie odmowy ustanowienia adwokata

Skład

Sędzia NSA Jerzy Bujko przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 3 marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: zażalenie oddalić.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił J. T. przyznania prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 3 marca 2004 r. w przedmiocie choroby zawodowej.

W skarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że skarżący pozostaje w jednoosobowym gospodarstwie domowym, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1800 zł i posiada oszczędności w wysokości 2000 zł. Ponadto skarżący posiada mieszkanie o pow. 38 m² oraz udział w spadku po ojcu w postaci 1 i ½ pokoju, piwnicy, ¼ zabudowania gospodarczego i części gruntu. W terminie do wniesienia sprzeciwu w trybie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skarżący nadesłał pismo o konieczności pokrycia przez niego kosztów remontu, części dachu stosownie do udziału w posiadanej nieruchomości, w kwocie 2500 zł. Ponadto skarżący wskazał, że nie potrafi dokonać najprostszych czynności urzędowych.

W ocenie Sądu I instancji powyższe względy nie pozwoliły na stwierdzenie, że skarżący nie będzie w stanie ponieść kosztów pomocy prawnej. Z braku przesłanek do przyznania częściowego prawa pomocy wniosek skarżącego podlegał oddaleniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. T., wnosząc ponownie o wyznaczenie adwokata przez Sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wnioskowane przez skarżącego prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje ustanowienie adwokata i następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego, który jak wynika z ustaleń prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Z ostatniego z przytoczonych przepisów wynika, że sytuacja materialna skarżącego stanowi jedyną podstawę w orzekaniu o udzieleniu prawa pomocy. Okoliczności, które stanowiłyby przesłankę do udzielenia skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie skarżący nie przedstawił zarówno w swoim wniosku jak i w zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z powyższym należy stwierdzić, że dokonana w zaskarżonym rozstrzygnięciu odmowa udzielenia prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest zgodna z prawem. Nadto należy zauważyć, że skarżący w swoim zażaleniu zawarł stwierdzenie: "...Ja przecież na wszystko się zgadzam. Wystawicie mi rachunek a ja niczego się nie wyprę...". Wnioskować należy zatem, że skarżący zgłosił gotowość pokrycia kosztów adwokackich w przedmiotowej sprawie, co przesądza o niemożliwości przyznania mu tego prawa.

Stosownie do powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu na zasadzie art. 184 w zw z art. 197 § 2 p.p.s.a.