Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z 20 lipca 2012 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z [...] maja 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Na powyższe zarządzenie A. Z. złożył zażalenie zarzucając mu naruszenie art. 49 § 1 i 2, art. 58 § 1, art. 60 oraz art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a. Skarżący wskazał, że zarządzenie z 20 lipca 2012 r. zostało wydane pomimo, że jego skarga obarczona była brakiem formalnym (brak złożenia odpisów skargi). Wadliwość ta powinna skutkować odstąpieniem od wezwania strony do uiszczenia wpisu od skargi do czasu uzupełnienia braków formalnych. Skarżący zauważył, że na etapie wydania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi Sąd oparł się jedynie na przypuszczeniu, że skarżący uzupełni braki formalne skargi w terminie, co mogło jednak nie nastąpić.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W oparciu o powyższą normę, a także pozostałe przepisy powołane w zażaleniu skarżący podjął próbę wykazania, że doręczone mu zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi było obarczone wadą wynikającą z jego przedwczesności. Z tak formułowanym stanowiskiem nie można się jednakże zgodzić z tego względu, że w pojęciu czynności, których sąd nie podejmie do czasu opłacenia skargi, nie mieszczą się czynności przewodniczącego wydziału, o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze wymóg nadania skardze prawidłowego biegu, przewodniczący wydziału jest uprawniony do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi równocześnie z wezwaniem go do uzupełnienia jej braków fiskalnych, gdyby skarżący nie zastosował się do dyspozycji art. 219 § 1 p.p.s.a. Takie działanie należy traktować jako realizujące zasadę ekonomiki procesowej, znajdującej swój wyraz w art. 7 p.p.s.a. Dopuszczalność skierowania do skarżącego jednocześnie obu rodzajów wezwań potwierdza § 32 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 września 2003 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z tym przepisem, w przypadku, gdy skarga nie czyni zadość wymaganiom formalnym i nie został uiszczony od niej wpis, przewodniczący wydziału wezwanie do uiszczenia wpisu powinien połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi.
W rozstrzyganym przypadku skarżący nadesłał odpisy skargi, do czego został wezwany, co powoduje, że jego rozważania wyrażające się w akcentowaniu braku podstaw do uiszczenia opłaty sądowej w sytuacji niezadośćuczynienia żądaniu uzupełnienia braków formalnych skargi, mają charakter bezprzedmiotowy.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjne na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.