Postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II OZ 765/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1465/05 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy

Skład

Sędzia NSA Jerzy Bujko przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. J. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 września 2005 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że w związku z zarządzeniem z dnia 9 listopada 2005 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi tj. nadesłania 2 odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Pismem z dnia 6 grudnia 2005 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na chorobę, która uniemożliwiła ustosunkować się do otrzymanego wezwania.

Z uwagi na fakt niedochowania wyznaczonego terminu bez podania przyczyn, wykluczających winę skarżącego jak również niedokonanie czynności której wniosek miał dotyczyć tj. naruszenia art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniosek strony skarżącej został oddalony na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Sądu I instancji J. J. ponownie powołał się na okoliczność choroby uniemożliwiającej mu dokonanie czynności w wyznaczonym terminie. Nadto podkreślił, że jego intencją było zwrócenie uwagi na łamanie prawa przez "instytucje nadzoru budowlanego". W tej sytuacji nie jest uzasadnione aby koszty postępowania sądowego pokrywał on z własnych środków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Jakkolwiek przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w świetle przywołanego przez skarżącego argumentu tj. choroby nie jest uzasadnione, na co słusznie zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2005 r. bowiem skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności choroby żadnym wydawanym w takiej sytuacji zaświadczeniem. Nie jest możliwe również ustalenie przedziałów czasowych w jakich choroba ta uniemożliwiając wykonanie wezwania Sądu, trwała. Nie sposób się jednak zgodzić ze skarżonym w zażaleniu postanowieniem. J. J. w piśmie z dnia 6 grudnia 2005 r. wnosił o przesunięcie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ze względu na chorobę. W tym także piśmie wnosił o zwolnienie go od ponoszenia kosztów wpisu od skargi, wobec czego prośbę tą należało potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy sam w sobie obarczony brakiem formalnym. Z tego względu uznanie, iż wniosek ten zawarty w piśmie J. J. z dnia 6 grudnia 2005 r. jest typowym brakiem formalnym i odmowa przywrócenia terminu do jego uzupełnienia w sposób w jaki uczynił to Sąd I instancji jest niedopuszczalne.

Przede wszystkim zaznaczyć należy, że stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie zaś z dyspozycją § 2 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), jeżeli osoba fizyczna nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu przesyła się go jej w celu uzupełnienia. Taką czynność Sąd powinien był podjąć w związku z wnioskiem skarżącego zawartym w piśmie z dnia 6 grudnia 2005 r. i rozpoznać w pierwszej kolejności, na co wskazuje § 35 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646), według którego wniosek o przyznanie prawa pomocy przewodniczący wydziału przekazuje niezwłocznie sędziemu sprawozdawcy lub referendarzowi sądowemu.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uchylił skarżone postanowienie orzekając jak w sentencji na mocy art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.