Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OZ 765/15

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zakładu [...] A. B.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 295/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Skład
Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon
Sprawa
w sprawie ze skargi Zakładu [...] A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 295/15, po rozpoznaniu wniosku Zakładu [...] A. B., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w wysokości 500 zł za nieprzekazanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, w okresie od 1 kwietnia 2014 r. do 30 czerwca 2014 r. Skarżący we wniosku wskazał, że wykonanie decyzji będzie podstawą do wykreślenia z rejestru (na podstawie art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach), a co się z tym wiąże pozbawi skarżącego możliwości świadczenia usług na terenie gminy, czego efektem będzie powstanie szkód ekonomicznych, których naprawienie będzie niemożliwe.

Sąd podkreślił dalej, że oceniając w sprawie w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej kary pieniężnej ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. Zdaniem Sądu skarżący powinien więc przedstawić konkretne argumenty i dane (dokumenty) dotyczące kondycji finansowej jego firmy. Tymczasem ani z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani z akt sprawy nie wynika, czy obciążenie Skarżącego kwotą nałożonej kary (w wysokości 500 zł) spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu brak danych na temat sytuacji ekonomicznej oraz wysokość nałożonej kary nie pozwalają na uwzględnienie żądania wstrzymania wykonania decyzji.

Również argumentacja odnosząca się do możliwości wykreślenia z rejestru, w przypadku o którym mowa w art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący upatruje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, nie na skutek wykonania samej decyzji nakładającej karę pieniężną, lecz ewentualnego zdarzania mogącego nastąpić w przyszłości. Zgodnie bowiem z art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wykreślenie z rejestru następuje w przypadku, gdy stwierdzono, że przedsiębiorca po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne, odpady zielone lub pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do instalacji innych niż regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych. Jak więc wynika z treści tego przepisu, wykreślenie z rejestru działalności regulowanej nie jest skutkiem wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 9x ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, lecz stwierdzenia, że przedsiębiorca nie dochowuje warunków związanych z przekazywaniem odpadów komunalnych wynikających z przepisów ustawy. Ponadto, wykreślenie z rejestru wymagać będzie podjęcia stosownego rozstrzygnięcia przez właściwy w sprawie organ. Ewentualnie na etapie tego postępowania skarżący będzie mógł podejmować działania prawne zmierzające do udzielenia jemu ochrony tymczasowej przed skutkami wykreślenia z rejestru.

Sąd stwierdził, że w przedmiotowym wniosku skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uiszczenie kary administracyjnej w pieniądzu jest czynnością odwracalną, w tym sensie, że w razie wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji, będzie mógł nastąpić zwrot nienależnie zapłaconej kwoty.

Z tych względów Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzj na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

A. B. w zażaleniu na powyższe postanowienie wskazał, że art. 61 § 3 p.p.s.a. traktuje również o szkodzie niemajątkowej, a za taką uważa krzywdę jaką odczuje na skutek wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego strona w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Według treści decyzji podstawą nałożenia kary było stwierdzenie przez Wójta Gminy Brudzew nieprzekazania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Uwzględniając regulację art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach jako prawidłową należało uznać ocenę Sądu Wojewódzkiego dotyczącą braku bezpośredniego wpływu wymierzonej kary na możliwość wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

Sąd Wojewódzki trafnie również wskazał, że wykreślenie z rejestru wymagać będzie podjęcia stosownego rozstrzygnięcia przez właściwy w sprawie organ i dopiero na etapie tego postępowania skarżący będzie mógł podejmować działania prawne zmierzające do udzielenia ochrony tymczasowej przed skutkami wykreślenia z rejestru.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zażaleniu nie przytoczono okoliczności, które podważyłyby ocenę Sądu Wojewódzkiego co do niezasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.