Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, oddalił wniosek E. M. i J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania rodziny są dochody ze świadczenia emerytalnego E. M. w kwocie 2746 zł oraz z zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 422 zł pobieranego przez J. M. W ocenie Sądu skarżący nie wykazali w przekonujący sposób, że znajdują się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ich do przyznania prawa pomocy.
Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie wnosząc o zwolnienie z kosztów sądowych oraz przyznanie pomocy prawnej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez sąd adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)). Przewidziana możliwość przyznania prawa pomocy może być udzielona w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawo to przyznaje się, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym polega natomiast na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego względnie rzecznika patentowego.
Z przytoczonych przepisów wynika, że ubiegającego się o to prawo obciąża obowiązek wykazania, iż znajduje się w określonej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym.
Zważywszy na ustaloną przez Sąd sytuację majątkową skarżących uznać należy, że nie ma podstawy do przyjęcia, iż spełnione zostały ustawowe przesłanki przyznania im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uzyskiwany przez skarżących stały miesięczny dochód w łącznej wysokości 3168,69 zł brutto, wskazuje na to, że skarżący są w stanie bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny zabezpieczyć odpowiednie kwoty, które umożliwią im partycypowanie w kosztach postępowania, tym bardziej, że jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji skarżący nie wykazali aby ponosili wyższe od przeciętnych wydatki związane z bieżącym utrzymaniem.
Wobec okoliczności przedstawionych powyżej należy stwierdzić, że skarżący nie wykazali, iż znajdują się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania im prawa pomocy w zakresie przez nich żądanym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.