Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2395/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Wojewody Mazowieckiego na rzecz J. J. zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 757 zł.
J. J. złożył zażalenie na zawarte w wyżej wymienionym wyroku postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w części w jakiej nie uwzględnia ono żądania zwrotu kosztu sporządzenia załączonego do skargi stanowiska uprawnionego hydrologa w kwocie 700 zł. Skarżący w I instancji wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od Wojewody Mazowieckiego kwoty 1457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz o zasądzenie od Wojewody Mazowieckiego na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Stosownie do art. 205 § 1 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.
W myśl § 2 tego artykułu, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Przepis art. 211 p.p.s.a. stanowi, że koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków.
Wedle art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna.
Zgodnie z art. 213 p.p.s.a., do wydatków zalicza się w szczególności: 1) należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie;
- 2) koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach.
W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie domaga się zasądzenia od Wojewody Mazowieckiego kwoty 1457 zł obejmującej – oprócz zasądzonych mu kosztów postępowania sądowego w kwocie 757 zł – zwrot kosztów sporządzenia załączonego do skargi stanowiska biegłego hydrologa w wysokości 700 zł.
Koszty sporządzenia stanowiska biegłego to koszty sporządzenia dowodu z dokumentu. W świetle przytoczonych wyżej przepisów art. 200, art. 205 § 1 i 2, art. 211, art. 212 § 1 oraz 213 p.p.s.a. brak jest podstaw do uznania, że są to koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia praw w rozumieniu tych przepisów. Nie negując stanowiska, że art. 205 i art. 213 nie zawierają zamkniętego katalogu wydatków, stwierdzić trzeba, że koszty sporządzenia dowodu nie mają charakteru wydatków, o jakich mowa w tych przepisach.
Mając na względzie powyższe uznać należy, że wniesione w tej sprawie zażalenie nie miało usprawiedliwionych podstaw.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.