Postanowienie NSA z 27 lipca 2006 r., II OZ 768/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r. sygn. VII SA/Wa 22/06 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2006r. VII SA/Wa 22/06

Sprawa

w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku z dnia 25 października 1999r. [...] w przedmiocie nakazu uzyskania pozwolenia na użytkowanie postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz

Uzasadnienie

II OZ 768/06

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. B. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku z dnia 25 października 2005r. w przedmiocie nakazu uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

Postanowieniem z dnia 9 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną złożoną przez B. B. od powyższego postanowienia uzasadniając, że skarga kasacyjna, wbrew wymogom art. 175 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), zwanej dalej "ppsa", nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie również sporządzone osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2006 r. odrzucił zażalenie skarżącej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał art. 194 § 4 ppsa, zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zarówno skargę kasacyjną jak również i zażalenie od orzeczenia z dnia 9 marca 2006r. (odrzucającego skargę kasacyjną) skarżąca sporządziła osobiście.

Na powyższe postanowienie B. B. wniosła zażalenie, w treści którego wyraziła niezadowolenie ze sposobu przeprowadzenia postępowania przez organ administracyjny a ponadto domagała się udzielenia jej pomocy prawnej ponieważ decyzją organu Komornik Sądowy zajął część jej dochodów pochodzących ze świadczenia emerytalnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach.

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia sformalizowanym, a w związku z tym podlega szczególnym zasadom, które obejmują między innymi obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, zgodnie z art. 175 ppsa. Podobne ograniczenie co do osób uprawnionych do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wynika z art. 194 § 4 ppsa Niezachowanie wymogu sporządzenia tych pism przez adwokata lub radcę prawnego powoduje ich odrzucenie jako niedopuszczalnych. Obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika ma na celu zapewnienie właściwej treści i kształtu określonych pism procesowych. Nie ogranicza przy tym możliwości osobistego dochodzenia praw przez stronę w toku prawidłowo wszczętego postępowania.

Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca legitymowała się uprawnieniami zawodowymi umożliwiającymi skuteczne sporządzenie sformalizowanego środka zaskarżenia, jakim jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Ponieważ wbrew wyraźnemu wymogowi ustawowemu zażalenie wniosła osobiście, było ono zatem niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu.

W związku z podniesioną w zażaleniu kwestią pomocy prawnej należy zauważyć, iż wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, został przez Sąd uwzględniony postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2006r.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa.

.