Uzasadnienie
Zarządzeniem z 17 czerwca 2014 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał T. M. (dalej jako "skarżąca") do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania. Jako podstawę wezwania Sąd I instancji wskazał § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie ewentualnie zmianę. Wskazała, że dokumenty w sprawie zostały sporządzone niedbale i nierzetelnie, bowiem "zastosowano przepis prawa dotyczący opłaty na wniesione pismo zamiast artykułu na działania urzędników", wezwano do uiszczenia wpisu bez podania adresu stałego i adresu do korespondencji, pominięto czego dotyczy postanowienie organu z 17 czerwca 2014 r., a zaskarżone zarządzenie nie zawiera żadnej numeracji. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że wniosła już skargę w sprawie IV SA/Wa 353/14 i postępowanie to zostało zawieszone. W ocenie skarżącej, postępowanie to obejmuje również zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z 15 kwietnia 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątkami od takiego obowiązku są ustawowe przypadki zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Skarżąca nie składała wniosku o przyznanie prawa pomocy, a sprawa nie jest jedną ze spraw objętych ustawowym zwolnieniem od kosztów. Oznacza to, że skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość wpisu, wskazując właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącej. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2013 r., wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z 15 kwietnia 2014 r.
Zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skarżącej, zaskarżone zarządzenie zostało sporządzone prawidłowo. Wskazano w nim zarówno zaskarżony akt, jakim jest powołane wyżej postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, jak również przepisy stanowiące podstawę wezwania do uiszczenia wpisu i określenia jego wysokości. Wskazanie organu, daty oraz numeru zaskarżonego aktu jest wystarczające do jego identyfikacji i nie budzi wątpliwości. Zaskarżone zarządzenie nie zostało ponumerowane, ponieważ składa się z jednej strony. W zarządzeniu tym T. M. została oznaczona jako "skarżący", ponieważ takim pojęciem posługuje się ustawa p.p.s.a. i chociaż właściwszym byłoby użycie formy "skarżąca", to jednak nie można uznać, że to uchybienie miało jakikolwiek wpływ na zgodność zarządzenia z prawem.
Jednocześnie wskazać należy, że sprawa dotycząca decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z 22 listopada 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego stanowi odrębne postępowanie i w związku z tym podlegała odrębnemu wpisowi sądowemu od skargi. Natomiast złożona skarga (pismo z 21 maja 2014 r.) na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Wodnego z 15 kwietnia 2014 r. zainicjowała odrębne postępowanie, aczkolwiek związane ze sprawą wszczętą wcześniej, a toczącą się pod sygnaturą IV SA/Wa 353/14. Obie sprawy dotyczą jednak różnych aktów, stanowiących odrębne i samodzielne przedmioty dwóch postępowań sądowoadministracyjnych.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.