Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 177 § 1 w zw. z art. 194 § 2 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") odrzucił zażalenie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w W. (dalej jako skarżąca, Spółka) na postanowienie tego Sądu z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 657/17, którym odmówiono skarżącej wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia terenu działki do stanu zgodnego z prawem.
Sąd uznał, że zażalenie podlegało odrzuceniu jako wniesione po upływie terminu albowiem z uwagi na fakt, że skarżąca błędnie skierowała zażalenie bezpośrednio do NSA za termin jego wniesienia uznać należało dzień przekazania go przez NSA do WSA w Krakowie co według daty nadania nastąpiło w dniu 24 stycznia 2018 r., przy czym siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na odebrane w dniu 10 stycznia 2018 r. postanowienie upływał w dniu 17 stycznia 2018 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i nadanie biegu zażaleniu wniesionemu na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 657/17, którym odmówiono skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że odpis postanowienia z dnia 18 grudnia 2017 r. otrzymała w dniu 10 stycznia 2018 r. i w terminie siedmiodniowym złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przywołała treść art. 65 § 1 K.p.a. oraz art. 65 § 2 K.p.a. na potwierdzenie słuszności wniesionego zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 1 P.p.s.a. ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Z powyższego wynika, że w sprawach wskazanych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 P.p.s.a. stosuje się przepisy tej ustawy.
Oczywiście niekiedy ustawodawca przewiduje zastosowanie przepisów innej procedury w sprawach sądowoadministracyjnych ale czyni to wskazując wprost zakres tego stosowania np. art. 106 § 5 P.p.s.a. gdzie mówi się, że do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
W niniejszej sprawie wywołanej skargą na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia terenu działki do stanu zgodnego z prawem niewątpliwie miały zastosowanie przepisy P.p.s.a. Wszelkie czynności procesowe uregulowane w tej ustawie należy podejmować w trybie i na zasadach tam określonych. Bez wyraźnej regulacji ustawy P.p.s.a. w sprawach sądowoadministracyjnych, jaką jest niniejsza sprawa, nie można stosować przepisów innej procedury gdyż byłoby to niezgodne z obowiązującym prawem.
Zatem odnoszenie się do regulacji przewidzianych dla postępowania administracyjnego, które jest postępowaniem odrębnym od postępowania sądowoadministracyjnego nie mogło skutkować uwzględnieniem zażalenia. Art. 65 § 1 K.p.a. przewidujący obowiązek przekazywania przez organ administracji państwowej niewłaściwie skierowanego podania do organu właściwego czy też art. 65 § 2 K.p.c. stwierdzający, iż podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu nie miały zastosowania przy wnoszeniu zażalenia na postanowienie wydane w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Przepis ten znajduje zastosowanie także w sprawach zażaleń kierowanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wynika z art. 197 § 2 tej ustawy. Oznacza to więc, że zażalenia na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1 do 10 kierowane są do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem odpowiedniego sądu wojewódzkiego. Zażalenie winno być wniesione w terminie siedmiu dni od doręczenia stronie odpisu postanowienia, co nakazuje art. 194 § 2 przywołanej ustawy, a zatem w tym terminie musi ono być złożone osobiście w sądzie, ewentualnie nadane za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła swoje zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2017 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Termin do wniesienia zażalenia upływał dla skarżącej w dniu 17 stycznia 2018 r., bowiem otrzymała ona odpis wskazanego postanowienia w dniu 10 stycznia 2018 r. Z uwagi na fakt, iż skarżąca skierowała środek zaskarżenia do niewłaściwego Sądu, został on przekazany według właściwości w dniu 24 stycznia 2018 r. i tę datę należało uznać za dzień złożenia zażalenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym.
Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmiennie niż kodeksu postępowania administracyjnego w art. 65 § 2, nie zawierają przepisu sanującego niewłaściwe wniesienie środka zaskarżenia.
Brak takiego uregulowania, jak to uczynił ustawodawca w art. 65 § 2 K.p.a, nakłada na stronę obowiązek ścisłego przestrzegania trybu wnoszenia środków zaskarżenia w postępowaniu sądowym. Pismo wniesione do Sądu niewłaściwego tylko wówczas uznaje się za wniesione w terminie, jeśli przed upływem terminu do wniesienia zażalenia zostanie ono przesłane do sądu właściwego. Ten wymóg w przedmiotowej sprawie nie został zachowany.
Słusznie więc uznał Sąd I instancji, iż Spółka wniosła zażalenie z uchybieniem ustawowego terminu a wobec tego postanowienie o jego odrzuceniu, wydane na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 w zw. z art. 194 § 2 i art. 197 § 2 P.p.s.a. należało uznać za prawidłowe.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.