Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1633/10 oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej Osiedla [...] w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skarżąca Wspólnota pismem z dnia 10 grudnia 2010 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 26 listopada 2010 r. wskazując, iż pełnomocnik skarżącego wypowiedział udzielone mu pełnomocnictwo. Wskazane wypowiedzenie pełnomocnictwa skarżący otrzymał w dniu 9 grudnia 2010 r. wraz z informacją, że nie został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., odmówił skarżącej Wspólnocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że sama strona skarżąca mogła skutecznie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto brak porozumienia się strony skarżącej z jej pełnomocnikiem co do ewentualnego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku obciąża stronę skarżącą. Dlatego też, nie można uznać, że uchybienie terminu zaszło bez winy strony skarżącej, tym bardziej, że jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, po pierwsze - skarżąca Wspólnota zwolniła pełnomocnika od obowiązku prowadzenia jej sprawy, po drugie wypowiedzenie pełnomocnictwa nastąpiło w trakcie ostatniego dnia biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. A zatem to działania samej Wspólnoty Mieszkaniowej Osiedla [...] w W. doprowadziły do negatywnych skutków procesowych, ponieważ zwolnienie pełnomocnika z dniem 3 grudnia 2010 r. od dalszej konieczności działania w niniejszej sprawie oznaczało, że skarżąca godziła się na osobiste działanie w jej sprawie.
Skarżąca Wspólnota pismem z dnia 13 stycznia 2011 r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2010 r. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik skarżącego w dniu 3 grudnia 2010 r. wypowiedział udzielone mu pełnomocnictwo. Wskazane wypowiedzenie pełnomocnictwa skarżący otrzymał w dniu 9 grudnia 2010 r. wraz z informacją, że nie został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia co uprawdopodobnia przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest fakt, że skarżący powołuje się we wniosku o przywrócenie terminu na wypowiedzenie pełnomocnictwa przez ustanowionego pełnomocnika w dniu 3 grudnia 2010 r. tj. w ostatnim dniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i otrzymanie tego wypowiedzenia w formie pisemnej w dniu 9 grudnia 2010 r. wraz z informacją, że nie złożono wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji błędnie uznał, że wskazane powyżej przesłanki nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Należy zauważyć, że w dniu 3 grudnia 2010 r. skarżąca Wspólnota dowiedziała się już o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez radcę prawnego P. L., ponieważ w tym samym dniu zwolniła go od dalszej konieczności działania w jej imieniu. Jednakże zwolnienie pełnomocnika od dalszej konieczności działania w imieniu skarżącej Wspólnoty może wywierać skutek dopiero od dnia następnego, tj. od dnia 4 grudnia 2010 r. Oznacza to, że skarżąca Wspólnota nie miała możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie do tego przewidzianym, tym bardziej, iż w terminie przewidzianym dla tej czynności Wspólnota działała przez pełnomocnika procesowego i trudno jest wymagać od skarżącego podejmowania czynności procesowych skoro działa on przez profesjonalnego pełnomocnika. Dodatkowo skarżąca Wspólnota o braku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku dowiedziała się dopiero z pisma które otrzymała w dniu 9 grudnia 2010 r., a więc po terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Dlatego też, Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze obiektywny miernik staranności, który wymaga od każdego należytego dbania o swoje interesy uznał iż termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podlega przywróceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 188 oraz art. art. 185 § 1 w zw. art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
.