Uzasadnienie
II OZ 77 / 12
Postanowieniem 31 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącej [...] Spółki z o. o. w K.. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2011 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2011 r., zakazującej wprowadzenia do obrotu przez skarżącą produktów [...], [...],[...] jako suplementów diety, które nie spełniają wymagań określonych dla tych środków spożywczych.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji we wniosku o wstrzymanie objętej skargą decyzji, zawartym w skardze, skarżąca Spółka wskazała na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi oraz na fakt wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji przez organ odwoławczy. Zdaniem skarżącej utrzymywanie zakazu wprowadzenia do obrotu przedmiotowych substancji spowoduje ponoszenie przez stronę skarżącą szkody znacznych rozmiarów w sytuacji, gdy konkurencyjne firmy swobodnie sprzedają analogiczne produkty.
Oddalając powyższy wniosek, Sąd pierwszej instancji dokonał analizy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a) i stwierdził, iż skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych zdarzeń, czy okoliczności faktycznych na poparcie twierdzenia, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie dla Spółki szkody znacznych rozmiarów, ani nie wykazała z czego wynika brak możliwości przywrócenia stanu pierwotnego. W ocenie Sądu powołane przez skarżącą duże prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi oraz fakt wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji przez organ odwoławczy nie stanowią o "znacznej szkodzie", czy też "trudnych do odwrócenia skutków". Argumentu dla uwzględnienia wniosku nie stanowi także fakt, iż konkurencyjne firmy mogą swobodnie wprowadzać do obrotu produkty objęte zakazem względem skarżącej spółki.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...] Spółka z o. o. w K., wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.
W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że z twierdzeń skarżącej złożonych we wniosku oraz z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika jednoznacznie, że zakaz wprowadzenia do obrotu dotyczy suplementów diety, a zatem środków spożywczych, które posiadają określoną datę przydatności do spożycia. Jak podkreśliła skarżąca część towaru "utraci przydatność do spożycia już w dniu 3.03.2011 r." przed rozpoznaniem skargi, a skarżąca poniesie wtedy szkodę majątkową, na którą składa się wartość niesprzedanych towarów (o wartości łącznej 44.207 złotych netto, utracony zysk oraz opłata za utylizację łącznie ok. 70.000 złotych).
Nadto Spółka powtórzyła argumentację dotyczącą prowadzonej sprzedaży przez firmy konkurencyjne o identycznym składzie, które nie są jednak objęte takim zakazem i są bezpieczne dla zdrowia konsumentów. Do zażalenia załączono zestawienie produktów podlegający zakazowi sprzedaży.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Trafnie zatem eksponuje Sąd pierwszej instancji tę okoliczność, że skoro strona nie przedstawiła konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu może wywołać u niej niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy, to nie można udzielić jej ochrony tymczasowej. Próba przedstawienia przez skarżącą wyliczeń strat finansowych na etapie postępowania zażaleniowego również nie spełnia wymagań wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zauważyć, bowiem trzeba, iż skoro według strony skarżącej część towaru "utraci przydatność do spożycia już w dniu 3.03.2011 r.", a decyzja ostateczna w sprawie wydana została w dniu [...] sierpnia 2011 r., to tym samym argumentacja w tym zakresie przedstawiona w zażaleniu nie stanowi o ziszczeniu się wymogów, o jakich mowa art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można tym samym poczytać Sądowi pierwszej instancji jakiegokolwiek błędu w ocenie tego wniosku w zakresie, w jakim został on doprecyzowany dopiero w zażaleniu.
Wywody strony skarżącej wskazujące na to, iż w obrocie handlowym pozostają "analogiczne suplementy diety produkowane przez inne firmy (konkurencyjne wobec [...])" nie są również argumentacją pozwalającą na uwzględnienie rozpatrywanego zażalenia. Zważyć, bowiem trzeba, iż udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może sprowadzać się tylko do analizy ewentualnie utraconych zysków skarżącej Spółki wynikających z zakazu wprowadzenia do obrotu handlowego produktów, ale musi również wykazywać, że czasowe pozbawienie skutków prawnych decyzji w tym przedmiocie nie doprowadzi do sytuacji, gdy zagrożone będzie zdrowie publiczne, którego ochrona została powierzona państwu. Takiej argumentacja strona wnosząca zażalenie nie przedstawiła.
Zwrócić też trzeba, uwagę na to, że wskazywane przez stronę skarżącą postanowienie organu odwoławczego wstrzymujące wykonalność decyzji dotyczyło orzeczenia organu I instancji i wydane zostało w dniu [...] czerwca 2011 r., a więc poprzedzało wydanie decyzji ostatecznej w sprawie.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.