Postanowienie NSA z 6 lutego 2018 r., II OZ 77/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" w R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2017 r., sygn. akt: IV SO/Po 17/17 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi "[...]" w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] września 2016 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Zofia Flasińska przewodnicząca

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 17/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Stowarzyszenia "[...]" w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Stowarzyszenie złożyło w dniu 2 maja 2017 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2017 r. Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wezwał Stowarzyszenie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od tego wniosku w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia. Zarządzenie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r., II OZ 661/17 jako przedwczesne, gdyż nie został rozpoznany wniosek strony o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 12 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2017 r. o odmowie przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie Stowarzyszenia na to postanowienie, a postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie z 10 października 2017 r.

Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał Stowarzyszenie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku zgłoszonego 5 maja 2017 r. w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej egzekucji.

Zażalenie na to zarządzenie wniosło Stowarzyszenie, żądając jego uchylenia, sprostowania i uzupełnienia, rozpoznania zażalenia z dnia 6 listopada 2017 r. na zarządzenie z 10 października 2017 r. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżone zarządzenie zawiera błąd formalno-prawny polegający na braku określenia w jakiej sprawie przedmiotowy wpis jest należny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne.

Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wysokość opłaty określa § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ze zm.) i wynosi ona 100 zł. Jak stanowi art. 234 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się.

W niniejszej sprawie Stowarzyszenie złożyło w dniu 2 maja 2017 r. (data wpływu do Sądu 5 maja 2017 r.) wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 6 kwietnia 2017 r. i jego doręczenie, lecz wniosku nie opłaciło. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Stowarzyszenie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od tego wniosku w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia, lecz zarządzenie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r., II OZ 661/17 jako przedwczesne, gdyż nie został rozpoznany wniosek strony o przyznanie prawa pomocy.

Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 września 2017 r., który utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2017 r. o odmowie przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy. Fakt, iż Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie z 12 września 2017 r. nie miał wpływu na zakończenie postępowania o prawo pomocy. Zażalenie to - jako niedopuszczalne - zostało odrzucone postanowieniem z dnia 10 października 2017 r., a zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r. W związku z prawomocnym odmownym zakończeniem postępowania w przedmiocie przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy Przewodniczący Wydziału miał obowiązek ponownie wezwać stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku pod rygorem jej ściągnięcia. Zaskarżone zarządzenie z dnia 27 listopada 2017 r. odpowiada zatem prawu. W wezwaniu do wykonania tego zarządzenia została wskazana sygnatura akt tej sprawy, zatem Stowarzyszenie - jako skarżący w tej sprawie - było w stanie ustalić jaki akt był przedmiotem jego skargi.

W odniesieniu do wniosku o rozpoznanie zażalenia z dnia 6 listopada 2017 r. na zarządzenie, a właściwie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 10 października 2017 r. wskazać należy, iż zażalenie to zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. oddalił zażalenie Stowarzyszenia.

Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a.