Uzasadnienie
Zaskarżanym postanowieniem z dnia 19 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił zawarty w skardze wniosek S. i R. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że wniosek skarżących nie wskazywał okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Skarżący nie podali w szczególności jaką znaczną szkodę ponieśliby w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia. Również Sąd nie dopatrzył się istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu z urzędu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie S. i R. F. wnieśli o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżanego postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Bielska-Białej postanowienia nakładającego na skarżących obowiązek wniesienia karnej opłaty legalizacyjnej jest nieuzasadnione, a co najmniej przedwczesne. Wysokość ustalonej opłaty jest rażąco niewspółmierna do wartości budowli i istotnie zagraża podstawowym interesom życiowym skarżących. Konieczność poniesienia tej opłaty doprowadzi do zagrożenia bytu rodziny skarżących poprzez pozbawienie jej środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W tych okolicznościach wykonanie zaskarżonego postanowienia organu nadzoru budowlanego sprowadza na skarżących niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wydanie orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego rozstrzygnięcia jest uzależnione od wykazania przez wnioskodawcę, że w sprawie spełnione są przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy.
Jak wynika z akt sprawy skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazali jakichkolwiek okoliczności uprawdopodobniających, że jej wykonanie sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W skardze bowiem, poza uzasadnieniem wadliwości postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach brak jakiegokolwiek wskazania na istnienie okoliczności, które uprawdopodobniłyby istnienie przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 ustawy.
Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżane orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zostało wydane zgodnie z prawem.
Oceny tej nie może zmienić fakt powołania przez skarżących w zażaleniu nowych okoliczności na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny oceniając bowiem zasadność wydania zaskarżanego postanowienia bierze pod uwagę stan sprawy z daty orzekania, a w dacie tej Sądowi I instancji nie były znane okoliczności powoływane w zażaleniu. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach nie można zarzucić wydania błędnego rozstrzygnięcia, jeżeli okoliczności uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia zostały powołane dopiero w zażaleniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.