Uzasadnienie
II OZ 771/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 31 stycznia 2006r. odmówił Z. K. wykładni wyroku Sądu z dnia 22 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 432/05, a następnie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2006r. odrzucił zażalenie skarżącego, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podając przepis art. 194§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", zgodnie z którym zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia. Sąd wskazał w uzasadnieniu, iż w dniu 13 lutego 2006r. doręczono skarżącemu odpis postanowienia z dnia 31 stycznia 2006r wraz z pouczeniem o środkach i trybie jego zaskarżenia. Pismo skarżącego złożone do Sądu osobiście w dniu 30 marca 2006r. Sąd potraktował jako zażalenie od powyższego postanowienia uznając, iż nastąpiło uchybienie terminu przewidzianego do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podkreślił przy tym, iż pismo niezależnie od nadania mu jego oznaczenia powinno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści tego pisma /postanowienie SN z dnia 8 grudnia 1997r., III CKN 289/97, OSNC 1998, nr 5, poz. 90).
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Z. K. podnosząc, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do potraktowania jego pisma z dnia 30 marca 2006r., jako zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 31 stycznia 2006r. odmawiające wykładni wyroku. W ocenie strony pismo stanowiło "skargę o wymierzeniu grzywny", a jego treść nie wymagała żadnej interpretacji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie jest oparte na uzasadnionych podstawach.
Zgodnie z art. 194 § 3 ppsa zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego w postępowaniu sądowym, a także zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. W przypadku, gdy pismo strony nie spełnia wymogów formalnych i nie jest możliwe nadanie mu dalszego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia pod rygorem odrzucenia lub pozostawienia bez rozpoznania. Pismo skarżącego z dnia 30 marca 2006r., które Sąd I instancji potraktował jako środek odwoławczy będący zażaleniem, nie spełniało wymogów formalnych przewidzianych dla zażalenia chociażby z powodu niewskazania zaskarżonego postanowienia oraz braku wniosku skarżącego, co może potwierdzać tezę zażalenia, iż intencją skarżącego nie było zaskarżenie postanowienia z dnia 31 stycznia 2006r. W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie, w którym pismo Z. K. bez uzyskania od strony dodatkowych wyjaśnień, potraktowano jako zażalenie, należało uchylić z mocy art. 185§1 w zw. z art. 197 ppsa a sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu w celu ponownego rozpoznania.