Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi sprostował oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku tego Sądu z dnia 24 stycznia 2005 r. wpisując "sygn. akt II SA/Łd 1508/03" w miejsce "sygn. akt II SA/Łd 1502/03" i oddalił wniosek skarżących w pozostałym zakresie; wskazując w uzasadnieniu, że kwestie podniesione we wniosku nie mogą podlegać sprostowaniu, gdyż nie spełniają przesłanek określonych w art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a. Ponadto Sąd stwierdził, że wyrok nie podlega uzupełnieniu w oparciu o art. 157 p.p.s.a.
Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli pismem z dnia 18 maja 2005 r., uzupełnionym następnie pismami z dnia 6 czerwca 2005 r. oraz z dnia 23 czerwca 2005 r. zażalenie. W zażaleniu tym przede wszystkim wnieśli o "rozpatrzenie stosowanej bezczynności wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi i nieterminowe działania organów administracji w postępowaniu w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne. W wyniku wniosku skarżących Sąd I instancji sprostował oczywistą omyłkę w wyroku z dnia 24 stycznia 2005 r. We wniesionym zażaleniu skarżący nie podnoszą argumentów wskazujących, że przedmiotem ich zażalenia jest faktycznie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 maja 2005 r., jednakże w piśmie z dnia 23 czerwca 2005 r. wyraźnie wskazują, iż zaskarżają postanowienie z dnia 10 maja 2005 r. Podnoszone w pismach okoliczności wskazują, że skarżący swoje zarzuty kierują przeciwko postępowaniu przed organami administracji, wskazując na znaczne uchybienia proceduralne. Natomiast sprostowaniu z urzędu lub na wniosek strony podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo
Sygn. akt II OZ 772/05 rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a., niedopuszczalna jest zatem zmiana treści wyroku w sposób zmieniający jego treść lub sens. Podnoszone w zażaleniu okoliczności mogłyby stanowić podstawę wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 24 stycznia 2005 r., nie można natomiast traktować ich jako uzasadnionych zarzutów w przedmiocie sprostowania orzeczenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
W oparciu o art. 156 § 1 i § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki; w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowiono, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.