Postanowienie NSA z 25 lipca 2006 r., II OZ 772/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 października 2005r., sygn. akt II SAB/Ol 55/04

Skład

Sędzia NSA Maria Rzążewska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie w przedmiocie wydania postanowienia o odmowie przeglądania akt administracyjnych p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie J. S. od postanowienia tego Sądu z dnia 4 października 2005r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 lipca 2005r. oddalającego skargę J. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w Olsztynie. W uzasadnieniu powołanego postanowienia z dnia 21 października 2005r. wskazano, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną podlega odrzuceniu wobec nie spełnienia wymogu artykułowanego w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ustawą", przewidującego obowiązek sporządzenia takiego zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika.

J. S. w piśmie z dnia 29 października 2005r. wniósł przez profesjonalnego pełnomocnika zażalenia na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia na podstawie art. 195 § 2 ustawy. W zażaleniu podniesiono, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej osobiści z powodu nieznajomości przepisów prawa. W tym czasie skarżący nie miał bowiem pełnomocnika, a postanowienie z dnia 4 października 2005r. odrzucające skargę kasacyjną przesłano bezzasadnie na adres zakładu pracy pełnomocnika, a nie na adres skarżącego i bez wymaganego prawem pouczenia w zakresie dotyczącym trybu odwoławczego, co stanowi naruszenie art. 9 K.p.a. Z kolei pełnomocnik, który był upoważniony tylko do sporządzenia skargi kasacyjnej (wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu dokonał skarżący osobiście) odesłał korespondencję na adres skarżącego bez pouczania go o trybie zaskarżenia postanowienia z dnia 4 października 2005r. odrzucającego skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Stosownie do regulacji art. 194 § 4 ustawy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Uchybienie temu wymogowi stanowi nieusuwalny brak pisma prowadzący do jego odrzucenia, stąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie słusznie orzekł o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 4 października 2005r. odrzucającego skargę kasacyjną, skoro było ono sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie jest adwokatem ani radcą prawnym. Odrzucenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną w sytuacji, w której nie zostało ono, wbrew wymogom ustawy, sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika stanowi obligatoryjną czynność Sądu, dokonywaną bez badania przyczyn takiego stanu rzeczy. Stąd powoływanie w zażaleniu na wydane w tym trybie postanowienie okoliczności, które spowodowały uchybienie wymogowi sporządzenia pisma przez profesjonalnego pełnomocnika nie może prowadzić do stwierdzenia niezgodności z prawem takiego orzeczenia. W związku z tym rozpoznawane zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Ubocznie zaważyć należy, że Sąd I instancji uczynił prawidłowo doręczając w dniu 11 października 2005r. odpis postanowienia z dnia 4 października 2005r. odrzucającego skargę kasacyjną radcy prawnemu, który jak wynika z treści znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa, został przez skarżącego upoważniony do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, a oświadczenie skarżącego o ograniczeniu zakresu tego pełnomocnictwa, skutkujące koniecznością dokonywania doręczeń bezpośrednio skarżącemu, wpłynęło do Sądu w dniu 17 października 2005r. Doręczając postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej pełnomocnikowi skarżącego Sąd nie był zobowiązany do udzielania informacji o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Przepis art. 163 § 2 zd. trzecie ustawy nakłada bowiem taki obowiązek na sąd tylko w przypadku doręczania orzeczeń stronie występującej w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego. W takiej sytuacji (abstrahując już od wywodów poczynionych wyżej) skarżący nie mógłby w celu uzasadnienia niezgodności z prawem postanowienia zaskarżonego rozpoznawanym zażaleniem powoływać się na okoliczność nieświadomości co do konieczności sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez profesjonalistę, wywołanej błędem sądu.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.