Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 31 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał skarżącego J.J. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie i przytoczył szereg okoliczności mających wskazywać na jego złą sytuację majątkową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej P.p.s.a.). Skarżący nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w związku z odmową przyznania mu prawa pomocy postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015 r., od którego zażalenie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 19 lutego 2016 r., sygn. akt II OZ 171/16. W takich okolicznościach sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu należnego od wniesionej skargi było prawidłowe, z uwagi na treść § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2015 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Oznacza to, że skarga została wniesiona w sprawie dotyczącej postanowienia wydanego w trybie stwierdzenia nieważności. Mając powyższe względy na uwadze należy uznać, że w zarządzeniu prawidłowo określono wysokość opłaty sądowej, do której uiszczenia zobowiązany jest skarżący.
Natomiast kwestia trudnej sytuacji finansowej skarżącego nie może być rozstrzygana w toku rozpoznawania zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu. Okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej podlegały ocenie w toku rozpoznawania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 lutego 2016 r., sygn. akt II OZ 171/16 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.