Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 8 maja 2008 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – zobowiązał J. W. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 (sto) złotych, ustalonej na mocy § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) tytułem wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2008 r.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. W., M. W., M. W. i J. W., żądając jego uchylenia i zarzucając mu naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 oraz art. 139 k.p.a. Skarżący wskazali ponadto na szereg uchybień, jakich dopuściły się organy administracji w przedmiotowej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem nie kwestionuje ono zarówno podstawy prawnej wydania zaskarżonego zarządzenia, jak i określenia wysokości wpisu w tymże zarządzeniu.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo określił wysokość opłaty od zażalenia, która stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 100 złotych i do jej uiszczenia trafnie wezwano J. W., bowiem D. W., M. W. i M. W. korzystają z prawa pomocy udzielonego im w zakresie m. in. zwolnienia od opłat sądowych, na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 lutego 2007 r.
Odnośnie zarzutów podnoszonych w zażaleniu należy stwierdzić, że nie mają one wpływu na treść zaskarżonego zarządzenia, gdyż odnoszą się do kwestii merytorycznych związanych z innymi wydanym orzeczeniami.
Z powyższych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a.
.