Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu postanowienia, wyrokiem z dnia 21 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. W. skierowaną przeciwko decyzji Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 11 lutego 2005 r. w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
Skarżący stawił się osobiście na rozprawę i był obecny w czasie ogłaszania wyroku oraz skierowanego do strony pouczenia o konieczności złożenia w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku wniosku o jego uzasadnienie w przypadku chęci skorzystania z przysługującego skarżącemu uprawnienia do złożenia skargi kasacyjnej.
Skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym taki wniosek dopiero w dniu 14 grudnia 2005 r. załączając do niego wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Wniosek ten zawierał oświadczenie skarżącego, iż jest bardzo chory i nie dosłyszał wyroku wydanego przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje, że przeszkoda, którą skarżący wskazał w swej prośbie jako powód niedochowania terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wnikała z jego niedbalstwa, gdyż skontaktował się on z sądem dopiero po upływie trzech tygodni od ogłoszenia wyroku bez żadnych obiektywnych przyczyn uniemożliwiających jego wcześniejsze działanie.
Trzeba zauważyć, iż na ogół bez względu na wiek i stan zdrowia, uczestniczenie w rozprawie wywołuje od występujących przed sądem stron emocje. Zdając sobie jednak z tego sprawę, strona powinna traktować przebieg postępowania sądowego ze szczególną uwagą i zwrócić się o informacje, które mogły umknąć jej uwadze w chwili zdenerwowania lub tym bardziej z powodu choroby niedosłuchu, w terminie niezwłocznym. Podzielając w tym miejscu pogląd prezentowany w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stwierdził, iż od strony postępowania winno się oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W przypadku strony niedosłyszącej, która opuszcza salę, jak twierdzi "nie usłyszawszy wyroku" i kontaktuje się w swojej sprawie dopiero po upływie ponad dwudziestu dni, trudno jest uznać, iż działa z wymaganą od stron starannością.
W tym też kontekście oceniając przywołane przez skarżącego okoliczności mające uzasadniać uchybienie przez niego terminu, należy uznać, iż nie były to zdarzenia które mogą zostać zaliczone do okoliczności faktycznych uzasadniających brak jego winy, a wręcz wskazujące na brak należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Pismem z dnia 12 lutego 2006 r. R. W. złożył na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zażalenie, w którym podał, iż w dniu 21 października 2005 r. podczas odczytania wyroku był bardzo zdenerwowany, miał duże ciśnienie - przez co nie dosłyszał wyroku. W dniu 4 listopada 2005 r. po zasięgnięciu informacji telefonicznej w sekretariacie Sądu złożył "wniosek apelacyjny". Sąd natomiast błędnie podał, iż wniosek ten został złożony 14 grudnia 2005 r. Skarżący nie zgadza się z oceną Sądu, iż nie dochował należytej staranności, gdyż złożył wniosek 20 dni po ogłoszeniu wyroku. Skarżący przypomina, iż wniosek złożył przez chorobę i dezorientację po terminie 12 dni od ogłoszenia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej już od dawna przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku
Mając powyższe na uwadze oraz okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnił w przekonywujący sposób braku winy w uchybieniu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który zgodnie z art. 141 § 2 w/w ustawy należy zgłosić w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku.
Wprawdzie Sąd I instancji, co podniesiono w zażaleniu, błędnie przyjął, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez skarżącego w dniu 14 grudnia 2005 r., podczas gdy z akt sprawy (k-25) wynika, iż pismo, które można traktować jako taki wniosek, zostało złożone w dniu 4 listopada 2005 r. - to jednak ta okoliczność pozostaje bez wpływu na ocenę zasadności odmowy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, pomimo błędnego ustalenia Sądu co do terminu złożenia wniosku o przywrócenie terminu, iż skarżący nie zachował należytej staranności w pilnowaniu swoich interesów procesowych. Skarżący, który z racji swojego wieku i emocji powodowanych uczestniczeniem w rozprawie, miał problemy z usłyszeniem wyroku czy pouczenia, miał możliwość już na rozprawie zwrócenia się do przewodniczącego składu orzekającego o powtórzenie sentencji wyroku albo też zasięgnięcia informacji co do wyniku sprawy w sekretariacie Sądu jeszcze tego samego dnia czy też w dniach bezpośrednio następujących.
Skarżący zwlekał jednak z uzyskaniem informacji, aż do dnia 2 listopada 2005 r., kiedy to, jak sam podaje w zażaleniu, zadzwonił do sekretariatu Sądu. Skarżący przez 12 dni nie starał się więc w ogóle dowiedzieć o wyniku sprawy, co pozwoliłoby mu na podjęcie odpowiednich czynności procesowych. Takie postępowanie strony postępowania trudno uznać za charakteryzujące się starannością procesową jakiej można od niej wymagać w okolicznościach niniejszej sprawy.
W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2006 r. odmówił R. W. przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.