Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 r. (k.
69) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (aktualnym następcą prawnym tego organu jest Minister Administracji i Cyfryzacji) z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] uchylające postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] lutego 2011 r. i umarzające postępowanie w I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), możliwe jest zawieszenie postępowania z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.
Zdaniem WSA w Warszawie, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy właśnie od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego, toczącego się przed tym Sądem pod sygn. akt IV SA/Wa 1985/11, w której rozpatrywana jest skarga M. W., D. W., J. W. i M. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2011 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...].
Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli D. i M. W., oraz J. i M. W. W środkach odwoławczych zakwestionowali możliwość zawieszenia postępowania. Wskazali, iż w treści uzasadnienia orzeczenia nie zawarto rozważań na temat momentu wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...]. Od prawidłowego ustalenia powyższej okoliczności zależy natomiast rozstrzygnięcie, czy postępowanie w niniejszej sprawie należało obligatoryjnie zawiesić, czy też brak jest podstaw do podjęcia takiego działania.
W ocenie stron wnoszących zażalenie:
- 1. jeśli postępowanie o stwierdzenie nieważności postanowienia zostało wszczęte przed wniesieniem w niniejszej sprawie skargi to będzie miał zastosowanie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a (a nie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a.),
- 2. jeśli natomiast postępowanie o stwierdzenie nieważności ww. postanowienia zostało wszczęte po złożeniu w niniejszej sprawie skargi to nie będzie można w ogóle zawiesić postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż będzie ono musiało się toczyć; art. 56 p.p.s.a. nie normuje tego, czy dopuszczalne jest po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego wszczęcie przez organ administracji publicznej postępowania w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu lub wznowienia postępowania; w doktrynie jak i w orzecznictwie przyjmuje się jednak, że wniesienie prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego.
Wnoszący zażalenie podnieśli również inne zarzuty dotyczące działalności orzeczniczej WSA w Warszawie oraz organów administracji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenia nie są zasadne.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie skarga na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], została wniesiona w dniu 30 czerwca 2011 r. (k. 2-7 akt sądowych).
Przed tą datą, D. W. złożyła jednak do organu wniosek o wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym, tj. stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] maja 2011 r. (k. 15-16 akt administracyjnych).
Tym samym skargę do sądu administracyjnego na postanowienie z dnia [...] maja 2011 r. wniesiono już po tym, jak zainicjowano postępowanie nadzwyczajne (data wniesienia skargi to 30 czerwca 2011 r., zaś data złożenia wniosku, a zatem i data wszczęcia postępowania nadzwyczajnego, to 21 czerwca 2011 r.).
W związku z powyższym postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie oznaczonej sygn. akt IV SA/Wa 1269/11 należało zawiesić obligatoryjnie z urzędu do czasu rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej pod sygn. akt IV SA/Wa 1985/11.
Wnoszący zażalenie D. i M. W. mają natomiast rację stwierdzając, iż WSA w Warszawie wskazał wadliwą podstawę prawną rozstrzygnięcia tj. art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 p.p.s.a., zamiast art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a. Nie zmienia to jednak faktu, iż zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie było zasadne, a stwierdzone uchybienie nie miało żadnego wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Końcowo dodać także należy, iż w sytuacji uruchomienia trybu sądowej kontroli aktu wydanego w ramach postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 56 p.p.s.a., w dalszym ciągu zachodzą przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie NSA zauważa, iż w niniejszym postępowaniu, dotyczącym tylko kwestii dopuszczalności zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, nie mogły być badane inne zarzuty skarżących, odnoszące się do zasadności zaskarżonego postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r., ani też ogólnie sformułowane zarzuty wadliwego działania organów administracji publicznej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji stwierdzając, iż zaskarżone postanowienie, pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.