Uzasadnienie
T. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody M. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2017 r. Przewodniczący VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na powyższą decyzję. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł T. C., wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
W uzasadnieniu podniesiono, że nie stać go na uiszczenie kosztów sądowych, bowiem ma chorą córkę i sam choruje na raka. Ponadto skarżący wskazał, że jego skarga jest zasadna, bowiem w dalszym ciągu nie ma drogi dojazdowej do przedmiotowej posesji.
Wraz z zażaleniem skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r., utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r., odmówiono skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że sprawa zainicjowana skargą na decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest sprawą z zakresu budownictwa i architektury. Wskazać należy, że wpis z zakresu budownictwa i architektury pobiera się w sprawach, w których stosuje się przepisy ustawy – Prawo budowlane.
W konsekwencji, sprawa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę niewątpliwie należy do kategorii spraw z zakresu budownictwa i architektury, w przypadku których pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia..
Skarżący nie wskazał w zażaleniu żadnych konkretnych przepisów prawa, które – jego zdaniem – zostały naruszone zaskarżonym zarządzeniem, ani nie podniósł zarzutów merytorycznych dotyczących tego zarządzenia. Z uzasadnienia wniesionego zażalenia wynika, iż kwestionuje on wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi powołując się wyłącznie na swoją trudną sytuację finansową i podnosi argumenty, które stanowiły uzasadnienie rozpoznanego negatywnie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zatem argumenty te nie stanowią uzasadnienia dla zasadności ustalonego wpisu.
Argument skarżącego w kwestii braku dostępu do drogi nie ma merytorycznego znaczenia przy rozpoznawaniu niniejszego zażalenia, bowiem nie ma on związku z ustaleniem wpisu przez sąd wojewódzki. Ponadto kwestia ta jest przedmiotem skargi na decyzję Wojewody M. i tylko w tym zakresie zarzut ten może zostać zweryfikowany przez sąd.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.